ஏன்?எதற்க்கு?எப்படி?

எதையும் கேள்வி கேட்காமல் அப்படியே ஒப்புக்கொள்ளாதே..?

30 நவம்பர், 2008

தெனாவட்டு ;கூவாகம் திருவிழாவை இவ்வளவு விபரமாக ஆவணப்படங்களில் கூட பாத்திருக்க முடியாது.

தெனாவட்டு
Thennavattu

இரும்படிக்கிற தொழில் செய்கிற ஹீரோ, எறும்படிக்கிற மாதிரி வில்லனை அடித்துப் போடுகிறார். தம்பியை அடித்த ஹீரோவை வில்லனின் அண்ணன் துரத்த, காதலியோடு ஓடுகிறார் ஹீரோ. அவரே துணிச்சலாக திரும்பி நின்றால் என்னாகும்? இப்படி இரண்டரை மணிநேர படத்தில் மோதல், ஆக்ஷன் என்று கலவரப் பொங்கலை பரிமாறியிருக்கிறார் இயக்குனர் கதிர். அங்கங்கே தென்படும் காதல் முந்திரியில் மட்டும் கனஜோரான ருசி.

கிராமத்திலிருந்து சென்னைக்கு புறப்பட்டு வரும் ஜீவா, ரவிகாளேயிடம் வேலைக்கு சேருகிறார். தொழில் அருவா அடிச்சு கொடுப்பது. இதற்கிடையில் பூனம் பாஜ்வாவிடம் காதல் வயப்படுகிற ஜீவா, தனது காதலியை ஒருவன் நடுரோட்டில் மானபங்க படுத்த முயலும்போது, அவனை நையப்புடைக்கிறார். உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் கிடக்கும் அவன், ரவிகாளேயின் தம்பி என்று தெரிய வரும்போது, தைரியமாக அவரிடமே போய், “தம்பி தப்பு பண்ணுச்சு. நான்தான் அடிச்சேன்” என்று தலையை கொடுக்கிறார். பிறகென்ன..? தலையை எடுக்க ரவிகாளே துரத்த, காதலியை காப்பாற்ற ஊரைவிட்டே ஜீவா ஓட, ஆக்ஷன் நெருப்பில் தியேட்டரே சூடாகிறது.

சில காட்சிகளில் பிரமிக்க வைக்கிறார் இயக்குனர். பாலுக்கு அழும் குழந்தைக்கு பால் கொடுக்க முடியாமல் தவிக்கும் தாயிடமிருந்து குழந்தையை வாங்கி, விக்ரகத்திலிருந்து வழியும் பாலை பிடித்துக் கொடுக்கிறாரே அசத்தல்! டெல்லி கணேஷ§க்கு கோவிலில் வணக்கம் வைக்காமல் இருப்பதற்கு ஜீவா சொல்லும் காரணம் மற்றொரு அசத்தல்! தமிழ்சினிமாவிலும் ‘இரண்டும் கெட்டான்’களாக அவஸ்தைப்படும் திருநங்கைகளுக்கு இந்த படத்தில் ராஜ மரியாதை! ‘உங்களை என் பிள்ளைங்களா நினைச்சுக்கிறேன்’ என்று உருகும் நிஜமான திருநங்கை ரேவதியின் நடிப்பும், உயிர் தியாகமும் வணக்கத்திற்குரியது. கூவாகம் திருவிழாவை இவ்வளவு விபரமாக ஆவணப்படங்களில் கூட பாத்திருக்க முடியாது. ஒளிப்பதிவாளருக்கு பாராட்டுகள்.

சாலையோரம் பாடுகிற பார்வையற்றவர்களிடம் கரிசனம் காட்டும் பூனம் பாஜ்வா, ஜீவாவின் வெகுளித்தனத்தை ரசிப்பதுடன் காதலில் விழுவதும் அழகு. ஜீவா கொடுக்கும் வெறும் கடிதத்தை பார்த்து பூனம் புருவம் சுருக்க, ‘நல்லா பாருங்க... அதிலே நானே தெரிவேன்’ என்கிற ஜீவாவின் டயலாக்கில் காதலின் வாசனை!

பார்த்தவுடனே எரிச்சலை தருகிற வில்லன், அளந்து அளந்து பேசுவது மேலும் எரிச்சல்.

கிராமத்து தாய் சரண்யா, அதிரடியாக வில்லன் கோஷ்டியிடம் அரிவாளை காட்டி அவர்களை விரட்டும் போது தியேட்டரே கலகல! “அவன் இப்போ வேணும். போய் தேடுங்கடா” என்ற டிபிக்கல் வில்லன் ரவிகாளே. (இன்னும் கொஞ்சம் எதிர்பார்த்தோம் சாரே) கருப்புவின் ‘சுதந்திரத்தில்’ நாய் தலையிடுவது நல்ல காமெடி!

ஸ்ரீகாந்த் தேவாவின் இசையில் சில பாடல்கள் துள்ளல்! அனல் அரசுவின் ஆக்ஷன் பிளாக்குகள் விசேஷம். எடிட்டிங் டேபிளில் இருந்த அரிவாளைதான் ஜீவா எடுத்துக் கொண்டாரே, பிறகெப்படி வேலை செய்வாராம் எடிட்டர்?

வெட்டு பிரியர்களுக்கு இந்த படம் லட்டு!

லேபிள்கள்: , ,

கொக்கரக்கோ நாயகன் படத்தின் ரிசல்ட்டை கண்டு அதிர்ந்து போயிருக்கிறார்கள்.

கொக்கரக்கோ சத்தத்தில் கோடம்பாக்கத்தையே மிரட்டிய இயக்குனரும், அப்படத்தில் நடித்த ஹீரோவும் மேற்படி படத்தின் ரிசல்ட்டை கண்டு அதிர்ந்து போயிருக்கிறார்கள். போட்ட பணத்தில் பாதியை கூட வசூல் செய்யவில்லையாம் கொக்கரக்கோ! படத்தை நல்ல விலைக்கு தள்ளிவிட்டு ஒதுங்கிக் கொண்ட அப்படத்தின் தயாரிப்பாளர், இன்னும் கொஞ்ச நாளைக்கு பழைய தொழிலான விநியோகத்தையே பார்க்கலாம் என்ற முடிவுக்கு வந்திருக்கிறாராம். இதற்கிடையில், கொக்கரக்கோ நாயகன் தன்னை தேடி வரும் தயாரிப்பாளர்களிடம், இப்போது வேண்டாம். சிக்ஸ் முகம் வந்ததும் அட்வான்ஸ் வாங்கிக் கொள்கிறேன் என்று திருப்பி அனுப்பிக் கொண்டிருக்கிறாராம்.

கொக்கரக்கோவுக்கு முன்பே கொண்டு வந்த அட்வான்சை வாங்கியிருக்கலாம். அப்போதும் இந்த படம் வரட்டும். வந்தபின் அட்வான்ஸ் வாங்கிக் கொள்கிறேன் என்றார். இப்போது சிக்ஸ் முகத்தை சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார். இந்த படத்தின் ரிசல்ட்டாவது நல்லபடியாக அமையட்டும் என்கிறார்கள் கொக்கரக்கோவை வைத்து படம் இயக்க விரும்பும் தயாரிப்பாளர்கள்.

இதற்கிடையில் ஆணானப்பட்ட உச்ச நடிகர், உலக நடிகர், புதுக்கட்சி நடிகர் என்று எல்லாரையும் சோதனைக்குள்ளாக்கிய டைரக்டரை நம்பி இப்படி சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறோமே என்று கொக்கரக்கோவே குழம்பிப் போயிருக்கிறாராம். நல்லாயிருக்கு போங்க..

லேபிள்கள்: , ,

ஸ்ரேயாவின் சந்தோஷம் ஹாலிவுட் படத்தின் ரிலீஸ் தினத்தோடு போய்விட்டது.

எது நடந்ததோ, அது நன்றாகவே நடந்தது என்று சந்தோஷப்பட முடியாத நிலையில் இருக்கிறார் ஸ்ரேயா. அதே நிலையில்தான் இருக்கிறார்கள் த்ரிஷாவும், நயன்தாராவும். கந்தசாமி படத்தில் நடித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே, "நான் ஹாலிவுட் படத்திற்கு போகணும். என் போர்ஷனை சீக்கிரம் முடிங்க" என்று அப்படத்தின் இயக்குனர் சுசிகணேசனுக்கு பிரஷர் கொடுத்த ஸ்ரேயா, சொன்ன மாதிரியே அவசரம் அவசரமாக அங்கே போய் நடித்துக் கொடுத்தார்.

ஆனால், ஸ்ரேயாவின் சந்தோஷம் ஹாலிவுட் படத்தின் ரிலீஸ் தினத்தோடு போய்விட்டது. வெளிவந்த சில நாட்களிலேயே அந்த படம் பயங்கர ஃபிளாப் ஆகிவிட்டதாம். ஹாலிவுட் தள்ளிவிட்டால் என்ன? பாலிவுட் இருக்கிறதே என்று சந்தோஷப்பட்டவருக்கு அங்கேயும் இதே நிலை. இவர் நடிப்பில் வெளிவந்த பாலிவுட் படங்களும் வந்த வேகத்திலேயே தியேட்டரை விட்டு ஓட, சென்¬க்கே ஓடி வந்துவிட்டார் ஸ்ரேயாவும்.

தங்களின் போட்டியில் ஒருவர் விலகிப் போய்விட்டார் என்று ஸ்ரேயாவின் இந்திப்பட மோகத்தை சந்தோஷமாக அனுபவித்து வந்த த்ரிஷாவும், நயன்தாராவும் அவரது சென்னை வருகையை அதிர்ச்சியோடு கவனிக்கிறார்கள். வந்த வேகத்தில் வலையை வீச ஆரம்பித்திருக்கிறார் ஸ்ரேயா. துட்டு விஷயத்தில் மட்டுமல்ல, துணி விஷயத்திலும் ஸ்ரேயாவின் தள்ளுபடியை கண்டு அஞ்சிக் கொண்டிருக்கிறார்களாம் இருவரும்

லேபிள்கள்: , ,

பிள்ளையைக் கொடுப்பது கடவுள் செயல் என்றால், கள் ளத்தனமாகக் கூடி பிள்ளை களைப் பெறுகிறார்களே - அதற்கும் ஆண்டவன்தானே காரணம்?


நாட்டுக்கு ஏற்பட்டுள்ள கடுமையான சூழ்நிலையில் கூடஅரசியல் ஆதாயம் தேடுவதற்காக அத னைப் பயன்படுத்திக்கொள் ளும் பாஜகட்சியின் போக்கைக் காங்கிரசுக் கட்சிகடுமையாக விமர்சனம் செய்துள்ள.
உலகமே இந்திய நாட்டின் பக்கம் கவலையுடன் இருக்கும்போது பாஜக மட்டும் அரசைக் குறைகூறி வருகிறது. மும்பைத்தாக்குதல் தொடர்பாக மோச மான விளம்பரங்களை டில்லிசெய்தித்தாள்களில் வெளியிடும் பாஜகட்சியையும் அதன் குஜராத் முதல் அமைச்சரையும் வன்மையாகக் கண்டித்துள் ளனர். கலவரம் நடந்தநேரத் தில் எந்த ஒரு மாநில அர சையோ, மய்ய அரசையோ காங்கிரசு குறைகூறியது கிடை யாது. ஆனால் பிரதமர் கனவில் மிதக்கும் அத்வானி இதனைச்செய்கிறார் என்று மய்ய அமைச்சர் கபில் சிபில் கூறி யுள்ளார்.
அக்ஷார்தம் கோயிலில் 2002இல் நடந்த குண்டு வெடிப் பில்பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்ட நிவாரணத் தொகையை இதுவரைஅளிக் காத குஜராத் முதல் அமைச்சர் மோடி இப்போது ஒரு கோடி ரூபாய் உதவிஎன அறிவித்திருப் பது வேடிக்கைதான் என்று வீரப்ப மொய்லி கூறியுள்ளார்.

சித்து

முன்னாள் கிரிக்கெட் வீரர் நவஜோதி சித்து பா...வில் சேர்ந்து மக்களவைஉறுப்பின ராகவும் ஆகிவிட்டார். தேர்தல் பிரச்சாரக் கூட்டத்தில் மதஉணர்வுகளைத் தூண்டிய வகை யில் பிரச்சாரம் செய்ததாக வழக்கு ஒன்றுஅவர்மீது பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளதாம்.
அப்படிப் பார்க்கப் போனால், பா...வைச் சேர்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்ஒவ்வொருவர்மீதும் இந்த வழக்கு பாயவேண்டுமே!
பா... என்ற ஒன்றும், அதன் சங் பரிவாரங்களும் இருக்கின்றவரை - அனுமதிக்கப்படும்வரை - இந்தத் தனி நபர்மீதான வழக்கு என்ப தெல்லாம் கண்துடைப்பே!

வழக்கு

உச்சநீதிமன்றத்தில் நிலுவை யில் இருக்கும் முல்லை பெரி யாறு வழக்குவிசாரணை அடுத்த ஆண்டு ஜனவரி 20 ஆம் தேதி நடக்கவிருக்கிறது.
காவிரிப் பிரச்சினையில் உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பை கரு நாடகம் ஏற்றுக்கொண்டதாஎன்ன?

ஆண்டவனா?

தேனி மாவட்டம் வீர பாண்டி அருகே கள்ளத்தொடர் பால் பிறந்த குழந்தையைபெற் றோர்கள் கொன்று விட்டன ராம். வழக்குப் பதிவு செய்யப் பட்டு சிறையில்அடைக்கப் பட்ட அவர்கள், பிணை கேட்டு நீதிமன்றத்திற்குச் சென்ற போது, பிணை மறுக்கப்பட்டு விட்டது.
பிள்ளையைக் கொடுப்பது கடவுள் செயல் என்றால், கள் ளத்தனமாகக் கூடிபிள்ளை களைப் பெறுகிறார்களே - அதற்கும் ஆண்டவன்தானே காரணம்?

இப்படியும்

மிசோரமில் பெண் வாக் காளர்கள் தான் அதிகம். மொத்தம் 6 லட்சத்து 11 ஆயிரத்து 124 வாக்காளர்களில், பெண் வாக்காளர்கள் 3 லட் சத்து எட்டாயிரத்து 840 பேர் கள் ஆவர்.
இருந்தும் என்ன பயன்? போட்டியிடும் பெண் வேட் பாளர்களின் எண்ணிக்கையோவெறும் ஒன்பதுதான். போட் டியிடும் மொத்த வேட்பா ளர்கள் எண்ணிக்கையோ
பெண்களுக்கு 33 விழுக் காடு இடங்கள் என்பதை எதிர்க்க நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களே தயாராக இருக் கும்பொழுது மிசோராமில் இந்த நிலை என்பதுஆச்சரியப் படத்தக்கது அல்லவே
205.

லேபிள்கள்: , ,

தினமணி, இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் ஏடுகள் தீயைக் கக்கும் தலையங்கத்தைத் தீட்டி தம் ஆற்றாமையை வெளிப் படுத்திக் கொண்டன


1993 தேர்தலில் ஜனதா தளத் தேர்தல் அறிக்கைவெளிவந்தது. தனியார்த் துறைகளிலும் இடஒதுக்கீடு அதில் மிக முக்கியமாகக் குறிப் பிடப்பட்டுஇருந்தது. பொறுக் குமா பார்ப்பனர்களுக்கு?
தினமணி, இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் ஏடுகள் தீயைக்கக்கும் தலையங்கத்தைத் தீட்டி தம் ஆற்றாமையைவெளிப் படுத்திக் கொண்டன.
துரதிர்ஷ்ட வசமாக ஜனதா தளத்தின் தேர்தல்அறிக்கை நகர்ப்புற நடுத்தர வர்க்கத்தின் மீது கவனம்செலுத்தவில்லை. தனியார்த் துறைகளிலும் மண்டல்கமிஷனை அமல் படுத்தக் கோருவது பெரும்பான்மை மக்களை அந்நியப் படுத்தும் என்றுஎழுதியது தினமணி.
பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களும், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களும் பெரும் பாலானமக்கள்தானே. இந்த நிலையில், தனியார்த் துறை களில் இட ஒதுக்கீடு என்பதுஎப்படி பெரும்பான்மை மக்களை அந்நியப்படுத்தும்?
வி.பி. சிங் பிரதமர் பதவியை விட்டு விலகினாலும் அதற்கு இரண்டுஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஜனதா தளம் வெளியிட்ட தேர்தல் அறிக்கையில் மறக்காமல் - கொண்ட கொள்கை யில் சிறிதும் நழுவாமல், தனி யார்த் துறைகளிலும்இட ஒதுக்கீடு என்ற சமூகநீதிக்கு உகந்த நிலையை மேற்கொண் டார் வி.பி. சிங்என்பது - அந்த மாமனிதர் அக்கொள்கையில் கொண்டிருந்த பற்றையும், பிடிப்பையும் விளக்கவில்லையா?
அதனால்தான் துக்ளக் போன்ற பார்ப்பனர்கள் அனேக மாக ஒவ்வொரு இதழிலும்வி.பி. சிங்கைப்பற்றி கொச் சைப்படுத்தி எழுதிடத் தவ றுவதே கிடையாதே!
வி.பி. சிங், லாலு பிரசாத், கலைஞர், வீரமணி என்ற பெயர்கள் இந்தக்கூட்டத்திற்கு எப்பொழுதுமே எட்டிக்காயா கவே இருந்து வந்திருக்கிறது. தொட்டதற்கெல்லாம் இவர்கள் மீது பாய்ந்து பிராண்டாவிட் டால், தூக்கமேவராது இந்தக் கும்பலுக்கு.
ஒரு தகவல் - நவம்பர் ஏழு என்பது எப்படியோ இனப் பகை வர் கூட்டத்துக்குக்கூட்டாளி யாகவே இருக்கிறது.
நவம்பர் 7 (1990) இல் சமூக நீதிக் காவலர் வி.பி. சிங் அவர் களின் பிரதமர்பதவிக்குக் குறி வைத்துத் தாக்கினர்.
அதே நவம்பர் 7 (1966) இல் இதே பி.ஜே.பி. கும்பல் (அன்று அவர்களுக்குஜனசங்கம் என்று பெயர்) காவிக் கூட்டம் சங்கராச் சாரி வகையறாக்கள் தான், இந்தியாவின் தலைநகரான புதுடில்லியில் ஒரு பகல் நேரத் தில் பசுவதைதடுப்புச் சட்டம் என்பதைக் காரணம் காட்டி பச்சைத் தமிழர் காமராசரின்உயிருக்குக் குறி வைத்தது. இன்று ராமன் பாலம் என்கின் றனர்; அன்று பசுமாமிசம் என் றனர்.
குறி வைக்கப்பட்டவர்கள் அனைவரும் சூத்திரர்கள்! அது ஒன்று போதாதா அந்தத்துரோணாச்சாரிக் கும்பலுக்கு அம்பு எய்ய?
-

லேபிள்கள்: , , ,

29 நவம்பர், 2008

தமிழ், ஜோக்ஸ், jokes,

என்ன பெரியவரே கரண்ட் எப்ப போச்சு?

போன மாசம்னு நினைக்கிறேன் தம்பி, கடைசியா கரண்ட் எப்ப இருந்துச்சுன்னு சரியா ஞாபகம் இல்ல - -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- தம்பி-உங்கபாட்டை கேட்டா போதும் என்னோட துக்கம் எல்லாம் பறந்து போயிடும்.

நிஜமாவா?

ஆமாம், உ‌ங்க பா‌ட்டு‌க்கு மு‌ன்னா‌டி எ‌ன்னோட சின்ன சின்ன துக்கமெல்லாம் ப‌ற‌ந்து -போ‌யிடு‌ம்ல

லேபிள்கள்: , ,

இந்தியர்கள் ஒரு காலத்தில் குடிநீர் இல்லாமல் திண்டாட வேண்டி வரலாம்


இமாலயத்தில் உள்ள 3 முக்கியப் பனிமலைகளை குடைந்து பார்த்த போது அதில் பனி தொடர்ந்து இருப்பதற்கான கதிர்வீச்சு சமிக்ஞைகள் இல்லை என்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

அதாவது தற்பொழுது ஏற்பட்டுவரும் தட்பவெப்ப மாற்றங்களால் அங்கு பனி சேருவதில்லை என்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த நிலை தொடர்ந்தால், குறைந்தது அரை பில்லியன் (50 கோடி) இந்தியர்கள் ஒரு காலத்தில் குடிநீர் இல்லாமல் திண்டாட வேண்டி வரலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

இல்லாமல் போன அந்தக் கதிர்வீச்சு அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் நடத்தப்பட்ட அணு குண்டு சோதனையின் விளைவாய் ஏற்படுவது என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

திபெத்தில் உள்ள நைமோனான்யி போன்ற பனிமலைகளால்தான் சிந்து, கங்கை, பிரம்மபுத்திரா போன்ற நதிகள் வற்றாத ஜீவ நதிகளாக இருந்து வருகின்றன.

இதே நதிகள், சில இடங்களில், சில மாதங்களில் தண்ணீர் இல்லாமல் வற்றியிருப்பதன் காரணமும் இதுவாக இருக்கலாம் என்று அஞ்சப்படுகிறது.

இந்த நிலையில் பனிமலைகளில் புதிதாக பனி உருவாவதில்லை என்பது பிரச்சனைகளை மேலும் மோசமாக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கவலை தெரிவித்துள்ளனர்.

அமெரிக்காவின் ஒஹையோ பல்கலைக் கழக புவியியல் விஞ்ஞானி லோன்னி தாம்சன், சுமார் 6,050 மீ. உயரமுள்ள பிற பனிமலைகளிலும் இதே நிலை இருந்து வர வாய்ப்பிருக்கிறது என்று கூறியுள்ளார்.

இமாலயம் போல் ஆப்பிரிக்கா, தென் அமெரிக்காவில் உள்ள அதி உயர பனிமலைகளிலும் பனி வற்றி வருவதாக இந்த ஆய்வு கூறுகிறது

லேபிள்கள்: , , ,

உளவு முன்னெச்சரிக்கை வராதது ஏன்?மும்பை நகரம் மீண்டும் ஒருமுறை பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகியுள்ளது.


2001
ஆம் ஆண்டு நமது நாடாளுமன்றத்தின் மீது நடந்த பயங்கரவாதத் தாக்குதலிற்குப் பிறகு இரண்டாவது பெரிய பயங்கரவாதத் தாக்குதல் மும்பையில் நடந்துள்ளது.

இந்தியாவின் நிதித் தலைநகரான மும்பை நகரம் மீண்டும் ஒருமுறை பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகியுள்ளது. சத்ரபதி சிவாஜி இரயில் நிலையம், தாஜ், டிரைடண்ட் நட்சத்திர விடுதிகள், நாரிமேன் மாளிகை, வில்லே பார்லே, மெட்ரோ திரையரங்கு ஆகியன உட்பட 9 இடங்களை குறிவைத்து நேற்று இரவு புகுந்த பயங்கரவாதிகள் நடத்திய கண்மூடித்தனமான தாக்குதலில் 100க்கும் மேற்பட்டோர் உயிரிழந்துள்ளனர்,187க்கும் அதிகமானோர் காயமுற்றுள்ளனர்.

தாஜ் நட்சத்திர விடுதியில் தங்கியிருந்த சில நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், அந்நிய நாட்டு முக்கிய நபர்கள் ஆகியோர் உள்ளிட்ட பலரை பயங்கரவாதிகள் பிணையமாக பிடித்துவிட்ட நிலையில், அவர்களை மீட்க விடுதிக்குள் புகுந்து அதிரடித் தாக்குதல் நடத்திய மும்பை காவல் துறை அதிகாரி கார்க்கரே உட்பட 3 அதிகாரிகளும், 11 காவலர்களும் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்.

இதுதவிர மற்ற இடங்களில் நடந்த மோதல்களில் அசோக் காம்தே, விஜய் சலாஸ்கார் உள்ளிட்ட அதிகாரிகளும், மேலும் பல காவலர்களும் உயிரிழந்துள்ளனர். பயங்கரவாதிகளில் 5 பேர் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்.

ஏ.கே.47 துப்பாக்கிகளுடனும், கையெறி குண்டுகளுடனும் இத்தாக்குதலை பயங்கரவாதிகள் நடத்தியுள்ளனர். மிரண்டுபோன மும்பை மக்களை வீட்டை விட்டு வெளியே வரவேண்டாம் என்று காவல் துறை கட்டுப்பாடு விதிக்கும் அளவிற்கு நிலைமை அபாயகரமாக உள்ளது.

உளவு முன்னெச்சரிக்கை வராதது ஏன்?

இவ்வளவு பெரிய அளவிற்கு தாக்குதல் நடத்த வேண்டுமெனில் இது நிச்சயம் நீண்ட கால சதித் திட்டமாகவே இருக்க வேண்டும். ஆனால், இது குறித்த உளவு எச்சரிக்கை ஏதும் வழங்கப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை.

2006
ஆம் ஆண்டு மும்பை புறநகர் இரயில் குண்டுவெடிப்புகள், மாலேகான் குண்டுவெடிப்பு என்று பல்வேறு தாக்குதல்களில் ஈடுபட்ட பயங்கரவாதிகளை, அமைப்புகளை கண்டறிந்து தீவிர புலனாய்வில் மும்பை காவல் துறையின் பயங்கரவாத தடுப்புப் பிரிவு ஈடுபட்டுவந்த நேரத்தில் இந்த பயங்கரத் தாக்குதல் நடைபெற்றுள்ளது கவனிக்கத்தக்கது.

பெங்களூருவில் இருந்து தொடங்கி, ஜெய்ப்பூர், அகமதாபாத், டெல்லி, பிறகு சமீபத்தில் அஸ்ஸாம் என்று இந்தியாவின் பல மாநிலங்களில் அடுத்தடுத்து நடந்த குண்டு வெடிப்புகளில் பலர் உயிரிழந்த அதிர்ச்சியில் இருந்து நாடு மீள்வதற்குள் இந்த பயங்கரவாதத் தாக்குதல் நடந்துள்ளது எதைக் குறிக்கிறது என்றால், இன்னமும் பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளை முன்னறிந்து (உளவறிந்து) தடுக்கும் திறனை நமது உளவு அமைப்புகள் பெறவில்லை என்பதே.

இவ்வளவு பெரிய தாக்குதல் நடைபெறும் என்று ஒரு சிறிய எச்சரிக்கை கூட வராத காரணத்தினால், மும்பை காவல் அமைப்பின் திறனையும் தாண்டி, மக்களுக்கும், காவலர்களுக்கும் பெரும் பாதிப்பு ஏற்படுவதை தடுக்க முடியாமல் போய்விட்டது. எனவே இது நமது உளவு அமைப்பின் மிகப் பெரிய தோல்வியாகும். அதன் திறன் கிரீடத்தில் பதிந்த மற்றொரு தோல்விச் சிறகாகும்.

லேபிள்கள்: , , ,

ஆனால் நேற்றிரவு நடந்த ஆலோசனை‌க்குப் பிறகு பாகிஸ்தான் தனது நிலையை மாற்றிக் கொண்டு ஐ.எஸ்.ஐ உறுப்பினரை இந்தியாவுக்கு அனுப்பி வைப்பதாக கூறியுள்ளது


மு‌ம்பை பய‌ங்கரவாத‌த் தா‌க்குத‌ல் ‌விசாரணை தொட‌ர்பாக பா‌கி‌ஸ்தா‌‌னி‌ன் உ‌ள்நா‌ட்டு‌ப் புலனா‌ய்வு அமை‌ப்பான ஐ.எ‌ஸ்.ஐ.‌யி‌ன் தலைவ‌ரை இ‌ந்‌தியா‌வி‌ற்கு அனு‌ப்‌பி வை‌ப்பதாக ஒப்புக்கொண்ட பாகிஸ்தான், தற்போது ஐ.எஸ்.ஐ. அதிகாரிக‌ள் மட்டும் அனுப்பி வைக்கப்படுவர் எனக் கூறியுள்ளது.

இஸ்லாமாபாத்தில் நேற்று நள்ளிரவு 1.30 மணியளவில் பாகிஸ்தான் அதிபர் ஆசிப் அலி சர்தாரி, ராணுவத் தளபதி பர்வேஸ் கயானி, பிரதமர் யூசுப் ரஸா கிலானி ஆகியோர் நடத்திய அவசர ஆலோசனை‌யில் இம்முடிவு எடுக்கப்பட்டதாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

இதுகு‌றி‌த்து‌ப் பா‌‌கி‌ஸ்தா‌ன் ‌பிரதம‌ர் யூசு‌‌ப் ரசா ‌கிலா‌னி‌யி‌ன் பே‌ச்சாள‌ர் ஜா‌கி‌த் ப‌ஷீர் கூறுகை‌யி‌ல், "மு‌ம்பை தா‌க்கு‌த‌ல்க‌ள் தொட‌ர்பான ‌விசாரணை ‌ஒ‌த்துழை‌ப்பு தொட‌ர்பாகவு‌ம், ‌சில தகவ‌ல்களை‌ப் ‌ப‌கி‌ர்‌ந்து கொ‌ள்வத‌ற்காகவு‌ம் ஐ.எ‌ஸ்.ஐ. உறுப்பினர் ஒருவர் இ‌ந்‌தியா‌வி‌ற்கு அனுப்பப்படுவார் எனத் தெரிவித்தார்.

மு‌ம்பை பய‌ங்கரவாத‌த் தா‌க்குத‌ல் ‌விசாரணை தொட‌ர்பாக ஐ.எ‌ஸ்.ஐ.‌யி‌ன் தலைவ‌ர் லெ‌ப்டின‌ன்‌ட் ஜெனர‌ல் அகமது சுஜா பாஷாவை இ‌ந்‌தியா‌வி‌ற்கு அனு‌ப்‌பி வை‌க்க வே‌ண்டு‌ம் எ‌ன்று ‌பிரதம‌‌ர் ம‌ன்மோக‌ன் ‌சி‌ங் ‌விடு‌த்த வே‌ண்டுகோளை‌ப் பா‌கி‌ஸ்தா‌ன் பிரதமர் கிலானி ஏற்றுக் கொண்டதாக ஜாகித் பஷீர் நேற்று தெரிவித்‌திரு‌ந்தார்.

ஆனால் நேற்றிரவு நடந்த ஆலோசனை‌க்குப் பிறகு பாகிஸ்தான் தனது நிலையை மாற்றிக் கொண்டு ஐ.எஸ்.ஐ உறுப்பினரை இந்தியாவுக்கு அனுப்பி வைப்பதாக கூறியுள்ளது

லேபிள்கள்: , , ,

போலீஸ் அதிகாரி வேடமேற்கும் சினேகா,; போலீசார் வந்து இந்து முன்னணியினர் கைது செய்து அழைத்து சென்றுள்ளனர்.


'வைஜெயந்தி ஐபிஎஸ்'சின் ரீமேக்கான 'பவானி'யில் போலீஸ் அதிகாரி வேடமேற்கும் சினேகா, இதற்காக தனது மேனரிஸங்களை ரொம்பவே மாற்றிக்கொண்டு வருகிறாராம்.

இதற்காக, தனது இயல்பான புன்னகையை மறந்து௦ எப்போதும் முறைத்த பார்வையும், விரைத்த நடையுமாக இருக்க பழகிக்கொண்டிருக்கிறார் சினேகா.

இந்நிலையில், அவருக்கு கோபத்தை தூண்டும் வகையிலேயே படப்பிடிப்பில் பலவிதமான சம்பவங்கள் நடந்து வருகின்றன.

சமீபத்தில் பாளையங்கோட்டை ராமர் கோவிலில் படப்பிடிப்பு நடந்தது. அப்போது, அங்கு வந்த இந்து முன்னணியினர், கோவில் வளாகத்தில் படப்பிடிப்பு நடத்தக்கூடாது என்று கூறி தகராறில் ஈடுபட்டனர்.

முறைப்படி அனுமதி பெற்றுதான் படப்பிடிப்பு நடத்துகிறோம் என்று இயக்குனர் ஆர்த்தி குமார் கூறியுள்ளார். ஆனால், அவர்கள் ரொம்பவே தொல்லை கொடுக்க, போலீசார் வந்து இந்து முன்னணியினர் கைது செய்து அழைத்து சென்றுள்ளனர்.

லேபிள்கள்: , , ,

விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் பிறந்த நாள் உரை ;உலக நாடுகள் எம்மீதான தடையை நீக்க வேண்டும்; இந்தியாவுடன் நட்புறவு!

உலக நாடுகள் எம்மீதான தடையை நீக்க வேண்டும்; இந்தியாவுடன் நட்புறவு!

விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் பிறந்த நாள் உரை

எம்மை தடை செய்துள்ள நாடுகள், எமது மக்களது அபிலா சைகளையும் ஆழமான விருப்பங்களையும் புரிந்துகொண்டு, எம்மீதான தடையை நீக்கி, எமது நீதியான போராட்டத்தை அங்கீகரிக்கவேண்டும் என்றும் இந்தியப் பேரரசுடனான அறுந்துபோன எமது உறவுகளை நாம் மீளவும் புதுப்பித்துக் கொள்ள விரும்புகிறோம் என்றும் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் அவர்கள் தெரிவித்துள்ளார்.

வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் இன்று வியாழக்கிழமை ஆற்றிய மாவீரர் நாள் உரை:

இன்று மாவீரர் நாள்.

தமிழீழத் தாய்நாட்டின் விடிவிற்காகத் தமது இன்னுயிரை ஈகம் செய்து, எமது இதயமெல்லாம் நிறைந்து நிற்கும் எம்முயிர் வீரர்களை நாம் நினைவு கூர்ந்து கவுரவிக்கும் புனித நாள். ஆண்டாண்டு காலமாக அந்நிய ஆதிக்கப் பிடிக்குள் அடங்கிக் கிடந்த எமது தேசத்தை, ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கு அடிபணியாத அடங்கா மண்ணாக மாற்றிவிட்ட எமது வீரமறவர்களைப் பூசித்து வணங்கும் திருநாள்.

எமது மாவீரர்கள் இந்த மண்ணை ஆழமாக நேசித்தார்கள். தாயக விடுதலைக்காகத் தமது கண்களைத் திறந்த கணம் முதல் நிரந்தரமாக மூடிய கணம் வரை அவர்கள் புரிந்த தியாகங்கள் உலக வரலாற்றில் ஒப்பற்றவை. எந்த ஒரு தேசத்திலும் எந்த ஒரு காலத்திலும் நிகழாத அற்புதமான அர்ப்பணிப்புக்களை எமது மண்ணிலே எமது மண்ணுக்காக எமது மாவீரர்கள் புரிந்திருக் கிறார்கள். இந்த மண்ணிலேதான் எமது மாவீரர்கள் பிறந்து, வளர்ந்து, வாழ்ந்தார்கள். இந்த மண்ணிலேதான் அவர்களது பாதச்சுவடுகள் பதிந்திருக்கின்றன. அவர்களது மூச்சுக்காற்றும் கலந்திருக்கிறது. இந்த மண்ணிலேதான் எமது இனம் காலாதி காலமாக,கொப்பாட்டன், பாட்டன் என தலைமுறை தலை முறையாக வாழ்ந்து வருகிறது.

மண் ஆசை பிடித்து, சிங்களம் அழிவு நோக்கிய இராணுவப் பாதையிலே இறங்கியிருக்கிறது. உலகத்தையே திரட்டி வந்து எம்மோடு மோதுகிறது. இராணுவ வெற்றி பற்றிய கனவுலகில் வாழ்கிறது. சிங்களத்தின் இந்தக் கனவுகள் நிச்சயம் கலையும். எமது மாவீரர் கண்ட கனவு ஒருநாள் நனவாகும். இது திண்ணம். தனது முழு படை பலத்தையும் ஆயுத பலத்தையும் ஒன்று திரட்டி, தனது முழுத் தேசிய வளத்தையும் ஒன்றுகுவித்து, சிங்கள தேசம் எமது மண் மீது ஒரு பாரிய படையெடுப்பை நிகழ்த்தி வருகிறது. சிங்கள இனவாத அரசு ஏவிவிட்டிருக்கும் இந்த ஆக்கிர மிப்புப் போரை எதிர்த்து, எமது விடுதலை வீரர்கள் வீராவேசத் தோடு போராடி வருகின்றனர். உலகின் பல்வேறு நாடுகளும் தமிழ் இன அழிப்புப் போருக்கு முண்டுகொடுத்து நிற்க, நாம் தனித்து நின்று, எமது மக்களின் தார்மீகப் பலத்தில் நின்று, எமது மக்களின் விடிவிற்காகப் போராடி வருகிறோம். சமாதானத்துக்கு நாம் எப்போதும் தயார்

தவிர்க்கமுடியாத தேவையின் நிர்ப்பந்தமாக ஆயுதப் போராட்டத்தை வரித்துக்கொண்ட போதும், நாம் எமது மக்களின் தேசியப் பிரச்சினைக்குப் போரை நிறுத்தி, அமைதி வழியில் தீர்வுகாணவே விரும்புகிறோம். இதற்கு எமது விடுதலை இயக்கம் என்றுமே தயாராக இருக்கிறது. நாம் சமாதான வழிமுறைகளுக்கு என்றுமே எதிரானவர்கள் அல்லர். அதேநேரம், நாம் சமாதானப் பேச்சுக்களிற் பங்குபற்றத் தயங்கியதும் இல்லை. பேச்சு என்ற போர்வையில், சிங்கள அரசு தமிழர் தேசம் மீது ஒரு பெரும் படையெடுப்பிற்கான ஆயத் தங்களைச் செய்தது. போர் ஓய்வையும் சமாதானச் சூழலையும் பயன்படுத்தி, தனது நலிந்து போன பொருளாதாரத்தை மீளக்கட்டி, தனது சிதைந்துபோன இராணுவப் பூதத்தை மீளவும் தட்டியெழுப்பியது.

இது தமிழருக்கு எதிரான போர்; தமிழ் இனத்திற்கு எதிரான போர்; தமிழின அழிப்பை இலக்காகக் கொண்ட போர்; மொத்தத்தில் இது ஓர் இன அழிப்புப் போர். இந்தப் போர் எமது மக்களைத்தான் பெரிதும் பாதித்திருக்கிறது. பாதைகளை மூடி, உணவையும் மருந்தையும் தடுத்து, எமது மக்களை இறுக்கமான இராணுவ முற்றுகைக்குள் வைத்துக்கொண்டு, கண்மூடித்தன மான குண்டு வீச்சுக்களையும் எறிகணை வீச்சுக்களையும் நடத்தி வருகிறது. சொந்த நிலத்தை இழந்து, அந்த நிலத்தில் அமைந்த வாழ்வை இழந்து, அகதிகளாக அலையும் அவலம் எம் மக்களுக்குச் சம்பவித்திருக்கிறது. உலக நாடுகளுடனும், இந்தியாவுடனும்
நட்புறவு கொள்ள விரும்புகிறோம்

எமது இயக்கமும் சரி எமது மக்களும் சரி என்றுமே உலக நாடுகளுடனும் எமது அண்டை நாடான இந்தியாவுடனும் நட்புறவை வளர்த்துச் செயற்படவே விரும்புகிறோம். இதற்கான புறநிலைகளை உருவாக்கி, நட்புறவுப் பாலத்தை வளர்த்துவிடவே சித்தமாக இருக்கிறோம். எமது நல்லெண்ணத்தை வெளிப்படுத்தி, காத்திரமான உறவுகளைக் கட்டியெழுப்புவதற்குக் காத்து நிற்கிறோம். எம்மை தடைசெய்துள்ள நாடுகள், எமது மக்களது அபிலாசைகளையும் ஆழமான விருப்பங்களையும் புரிந்து கொண்டு, எம்மீதான தடையை நீக்கி, எமது நீதியான போராட் டத்தை அங்கீகரிக்கவேண்டுமென அன்போடு வேண்டிக்கொள் கிறேன்.

இந்தியாவை நாம் ஒருபோதும் பகை சக்தியாகக் கருதிய தில்லை. இந்தியாவை எமது நட்புச் சக்தியாகவே எமது மக்கள் என்றும் கருதுகிறார்கள். எமது தேசியப் பிரச்சினை விசயத்தில் இந்தியப் பேரரசு ஒரு சாதகமான நிலைப்பாட்டை எடுக்கும் எனப் பெரிதும் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

தமிழக உறவுகளுக்கு நன்றி

காலமும் கடல் கடந்த தூரமும் எம்மைப் பிரிந்து நிற்கின்ற போதும், எமது மக்களின் இதயத்துடிப்பை நன்கறிந்து, தமிழகம் இந்தவேளையிலே எமக்காக எழுச்சிகொண்டு நிற்பது தமிழீழ மக்கள் அனைவருக்கும் எமது விடுதலை இயக்கத்திற்கும் பெருத்த ஆறுதலையும் நம்பிக்கையையும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. எம் மக்களுக்காக ஆதரவுக் குரல் எழுப்பி, அன்புக்கரம் நீட்டும் தமிழக மக்களுக்கும் தமிழகத் தலைவர்களுக்கும் இந்தியக் தலைவர்களுக்கும் இந்தச் சந்தர்ப்பத்திலே எமது அன்பையும் நன்றியையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

போருக்கு குரல் கொடுக்கும் சிங்கள தேசம்

அன்பையும் அறத்தையும் போதித்த புத்த பகவானைப் போற்றி வழிபடும் அந்தத் தேசத்திலே இனக்குரோதமும் போர் வெறியும் தலைவிரித்தாடுகின்றன. அங்கு போர்ப் பேரிகைகளைத்தான் எம்மால் கேட்க முடிகிறது. போரை கைவிட்டு, அமைதி வழியில் பிரச்சினையைத் தீர்க்குமாறு அங்கு எவரும் குரல் கொடுக்க வில்லை. சிங்களத்தின் அரசியல்வாதிகளிலிருந்து ஆன்மீகவாதிகள் வரை, பத்திரிகையாளர்களிருந்து பாமர மக்கள் வரை போருக்கே குரல் கொடுக்கிறார்கள்.

தமிழர் தேசம் போரை விரும்பவில்லை. வன்முறையை விரும்ப வில்லை. அகிம்சை வழியில் அமைதி வழியில் நீதி வேண்டி நின்ற எம் மக்களிடம் சிங்கள தேசம்தான் போரைத் திணித்திருக்கிறது. தமிழரின் தேசியப் பிரச்சினை விசயத்தில், சிங்களம் அடக்கு முறை என்ற ஒரே பாதையில்தான் சென்றுகொண்டிருக்கிறது. இராணுவ வன்முறைப் பாதையைக் கைவிட்டு, சிங்களம் நீதி வழங்கும் என எமது மக்கள் வைத்திருந்த சிறிய நம்பிக்கையும் இன்று அடியோடு அழிந்துவிட்டது. சிங்கள தேசத்திலே கடந்த அறுபது ஆண்டுகளாக நிகழாத அரசியல் மாற்றம் இனிவரும் காலங்களில் நிகழ்ந்துவிடப் போவதுமில்லை, அப்படி நம்பி ஏமாறுவதற்கு எமது மக்களும் தயாராக இல்லை.

புலம்பெயர் இளைய சமுதாயத்துக்கு பாராட்டு

இந்த வரலாற்றுச் சூழமைவில், தமிழர் உலகின் எந்த மூலையில் வாழ்ந்தாலும் எந்தக் கோடியில் வளர்ந்தாலும் எமது தேச விடுதலைக்கு உறுதியாகக் குரலெழுப்பி, எமது கரங்களைப் பலப்படுத்துமாறு அன்போடு வேண்டுகி றேன். சத்திய இலட்சியத் தீயில் தம்மையே அழித்துச் சரித்திரமாகி விட்ட எமது மாவீரர்கள் வழியில் சென்று நாம் எமது இலட் சியத்தை அடைவோமென உறுதியெடுத்துக்கொள்வோமாக.

- இவ்வாறு வே. பிரபாகரன் மாவீரர் நாள் உரையில் தெரிவித்துள்ளார்.

லேபிள்கள்: , , ,

மண்டல் அமலாக்கம் என்பது வெறும் சம்பளத்திற்கான வேலை வாய்ப்பு மட்டுமல்ல. அதிகார வர்க்கத்தில் நமக்கு பங்கு கிடைக்க வேண்டும் என்பதுதான்.

வீரமணியிடமிருந்து பெறும் உணர்ச்சி: வி.பி. சிங்

நான் என்னுடைய நன்றியை வெளிப் படையாக நண்பர் வீரமணி அவர் களுக்கு தெரிவித்துக் கொள்ள விரும்பு கிறேன். ஏனெனில், மண்டல் ஆணையை நான் நடைமுறைக் குக் கொண்டு வந் தேன். அப்போது, வடபுலமே எனக்கு எதிராக கிளிர்ந்தெ ழுந்தது. ஆனால், ஒரு மாபெரும் கருங்கற் கோட்டையாக, மாபெரும் எஃகுக் கூடாரமாக நின்று எனக்கு நீங்கள் ஆதரவு அளித்ததை இப்போது நினைவு கூர்கிறேன்.

இரண்டு நாட்களாக நான் தமிழகத் திலே உலா வந்து கொண்டிருக்கிறேன். நான் எங்கே சென்றாலும் திராவிடர் கழகத் தோழர்கள் கருப்புச் சட்டையு டனும், திராவிடர் கழகக் கொடியுடனும் நின்று வரவேற்கிற காட்சியினை காண் கின்றேன். அது என் மனதை விட்டு அக லாத காட்சியாக இருந்து கொண்டிருக்கிறது.

மிகப் பெரிய தலைவர் தந்தை பெரி யார்தாம் வாழ்ந்த காலத்திலே, இந்த நாட்டிலே இருக்கக் கூடிய சமுதாயக் கொடுமைகளைக் கண்டு மனம் வெதும் பினார். அதன் காரணமாக இந்த சமூக அநீதியை - கொடுமையை துடைத்தெறிய வேண்டும் என்று உள்ளத்தில் உறுதி பூண்டார்கள். அதற்காகவே உழைத் தார்கள். ஒரு மனிதனுக்கு சாவைவிட மிகக் கொடுமையானது அவமானம் என்றே நான் சொல்லுவேன். இந்த நாட்டிலே கோடிக்கணக்கான மக்கள் சமூக அநீதி யால், அவமானத்தால் பாதிக்கப்பட் டார்கள். நெருப்பிலே வெந்து கொடு மைப்படுவதைவிட கொடுமையானது தான் இந்த அவமானத்தால் ஏற்படுகின்ற கொடுமை. எனவேதான் அந்தக் கொடு மையை துடைத்து எறிவதற்காகத்தான் தந்தை பெரியார் அவர்கள் பாடுபட்டார்கள்.

சாதி என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறது என்று சொன்னால், அது உள்ளத்தை அடிமைப்படுத்தியிருக்கிறது. இந்த நாட்டிலே இருக்கக்கூடிய கோடிக்கணக் கான மக்களின் உள்ளங்களை - மனத்தை அடிமைப்படுத்தியிருக்கிறது என்பதை நாம் உணர வேண்டும். கைகளிலே போடப்பட்ட இரும்புக் கை விலங்கு களை நாம் உடைத்தெறிய முடியும். ஆனால், மனத்திலே, அறிவிலே பூட்டப் பட்டிருக்கின்ற விலங்கினை நாம் உடைத் தெறிய முடியாது. அந்த விலங்குகளை உடைத்தெறியத்தான் நமக்கு சுயமரியாதை என்ற உணர்வு வேண்டும்.

இந்த நாட்டிலே இருக்கக் கூடிய தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை, சூத்திரன் என்று சொல்லப்படுகின்ற பிற்படுத்தப் பட்ட மக்களை, வருணம் என்று சொல்லக்கூடிய சாதி என்கிற அமைப்பு, அவர்களுடைய உள்ளங்களிலே விலங்கை மாட்டி, அவர்களை நடமாடும் வெறும் எந்திர மனிதர்களாக்கியது. அதனால்தான் தந்தை பெரியார், சுயமரியாதை என்ற ஆணியை, அந்த சாதி அமைப்பின் தலையைப் பார்த்து மிகச் சரியாகவே அடித்தார்கள்.

நாம் 400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உள்ள வரலாற்றுக்குச் செல்வதைவிட, 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் உள்ள வரலாற் றுக்குச் செல்வோம். 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கைபர், போலன் கணவாய் வழியாக இந்த நாட்டுக்குள் படையெடுத்து வந்த வர்கள் இங்கே உருவாக்கி வைத்த அடி மைத்தனம் ஒழிந்தாலொழிய பிரச்சி னைக்குத் தீர்வே இல்லை.

மண்டல் அமலாக்கம் என்பது வெறும் சம்பளத்திற்கான வேலை வாய்ப்பு மட்டுமல்ல. அதிகார வர்க்கத்தில் நமக்கு பங்கு கிடைக்க வேண்டும் என்பதுதான். ஏனென்றால், சாதாரணமான ஏழை மக் களுக்கான ரேசன் கார்டு கிடைப் பதைக்கூட முடிவெடுப்பது அதிகார வர்க்கம்தான். எனவேதான், மண்டல் அமலாக்கம் என்பது அதிகாரப் பங்கீடு என்கிறோம். எனவே, திராவிடர் கழகத்தை எங்களோடு ஒப்பிட மாட்டேன். ஏனென் றால், அது அரசியலிலே ஈடுபடக்கூடிய இயக்கமல்ல. ஆனால், அரசியலில் ஈடுபடு கின்ற கட்சிகளில், எங்களுடைய ஜனதாதளம்தான் கட்சிப் பொறுப்புகளில் 60 சதவிகிதத்தை பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட - சிறுபான்மை மக்களுக்கு ஒதுக்கீடு செய்திருக்கிறது. அதேபோல நாட்டின் அனைத்து அதிகார மட்டத் திலும் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டாலொழிய நாட்டில் முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட வாய்ப்பில்லை.

வீரமணி அவர்களே, உங்களை நான் பாராட்டுகிறேன். ஏனென்றால், இங்கே இருக்கக் கூடிய மக்களுக்கு கல்வியை வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். எதன் மூலமாக இந்த சமுதாயத்தை உயர்த்த முடியுமோ, அந்த மூலத்தைத் தொட்டு, அந்த அடித்தளத்தைத் தொட்டு, பணி யாற்றிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். நீங்களும் உங்களுடன் பணியாற்றக் கூடியவர்களும் ஒரு அடித்தளமான பணியை செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

ஏனென்று சொன்னால், புரட்சி என்பதை வாளைத் தூக்கிக் கொண்டு மட்டும் செய்ய முடியாது. மக்கள் மனதில் எழுகின்ற மலர்ச்சியை வைத்துதான் செய்ய முடியும். அப்படிப்பட்ட பணியை, நாங்களெல்லாம் செய்கின்ற பணியை விட, உயர்ந்த பணியை, நீங்கள் செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். எனவே, உங் களைப் பாராட்டுகிறோம்.

அரசியலிலே என்னுடைய தோழர் ராம்விலாஸ் பஸ்வானிடமிருந்து நான் உணர்ச்சியைப் பெறுகிறேன். அதே போல், சமுதாயப் பணியிலே, நண்பர் வீரமணி அவர்களே, உங்களிடமிருந்து நான் அந்த உணர்ச்சியைப் பெறுகிறேன்.

(23.12.1992 அன்று திருச்சி பெரியார் நூற்றாண்டு நினைவு கல்வி வளாகத்தில் நடைபெற்ற தந்தை பெரியார் நினைவு நாள், பெரியார் - மணியம்மை குழந்தைகள் காப்பகக் கட்டடத் திறப்பு விழாவில் கலந்து கொண்டு, கட்டடத்தை திறந்து வைத்து, முன்னாள் பிரதமர் சமூக நீதிக் காவலர் வி.பி. சிங் ஆற்றிய உரையிலிருந்து "விடுதலை" 30.12.1992)

லேபிள்கள்: , ,

உலக நாடுகள் எம்மீதான தடையை நீக்க வேண்டும்; இந்தியாவுடன் நட்புறவு! விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் பிறந்த நாள் உரை

உலக நாடுகள் எம்மீதான தடையை நீக்க வேண்டும்; இந்தியாவுடன் நட்புறவு!

விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் பிறந்த நாள் உரை

எம்மை தடை செய்துள்ள நாடுகள், எமது மக்களது அபிலா சைகளையும் ஆழமான விருப்பங்களையும் புரிந்துகொண்டு, எம்மீதான தடையை நீக்கி, எமது நீதியான போராட்டத்தை அங்கீகரிக்கவேண்டும் என்றும் இந்தியப் பேரரசுடனான அறுந்துபோன எமது உறவுகளை நாம் மீளவும் புதுப்பித்துக் கொள்ள விரும்புகிறோம் என்றும் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் அவர்கள் தெரிவித்துள்ளார்.

வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் இன்று வியாழக்கிழமை ஆற்றிய மாவீரர் நாள் உரை:

இன்று மாவீரர் நாள்.

தமிழீழத் தாய்நாட்டின் விடிவிற்காகத் தமது இன்னுயிரை ஈகம் செய்து, எமது இதயமெல்லாம் நிறைந்து நிற்கும் எம்முயிர் வீரர்களை நாம் நினைவு கூர்ந்து கவுரவிக்கும் புனித நாள். ஆண்டாண்டு காலமாக அந்நிய ஆதிக்கப் பிடிக்குள் அடங்கிக் கிடந்த எமது தேசத்தை, ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கு அடிபணியாத அடங்கா மண்ணாக மாற்றிவிட்ட எமது வீரமறவர்களைப் பூசித்து வணங்கும் திருநாள்.

எமது மாவீரர்கள் இந்த மண்ணை ஆழமாக நேசித்தார்கள். தாயக விடுதலைக்காகத் தமது கண்களைத் திறந்த கணம் முதல் நிரந்தரமாக மூடிய கணம் வரை அவர்கள் புரிந்த தியாகங்கள் உலக வரலாற்றில் ஒப்பற்றவை. எந்த ஒரு தேசத்திலும் எந்த ஒரு காலத்திலும் நிகழாத அற்புதமான அர்ப்பணிப்புக்களை எமது மண்ணிலே எமது மண்ணுக்காக எமது மாவீரர்கள் புரிந்திருக் கிறார்கள். இந்த மண்ணிலேதான் எமது மாவீரர்கள் பிறந்து, வளர்ந்து, வாழ்ந்தார்கள். இந்த மண்ணிலேதான் அவர்களது பாதச்சுவடுகள் பதிந்திருக்கின்றன. அவர்களது மூச்சுக்காற்றும் கலந்திருக்கிறது. இந்த மண்ணிலேதான் எமது இனம் காலாதி காலமாக,கொப்பாட்டன், பாட்டன் என தலைமுறை தலை முறையாக வாழ்ந்து வருகிறது.

மண் ஆசை பிடித்து, சிங்களம் அழிவு நோக்கிய இராணுவப் பாதையிலே இறங்கியிருக்கிறது. உலகத்தையே திரட்டி வந்து எம்மோடு மோதுகிறது. இராணுவ வெற்றி பற்றிய கனவுலகில் வாழ்கிறது. சிங்களத்தின் இந்தக் கனவுகள் நிச்சயம் கலையும். எமது மாவீரர் கண்ட கனவு ஒருநாள் நனவாகும். இது திண்ணம். தனது முழு படை பலத்தையும் ஆயுத பலத்தையும் ஒன்று திரட்டி, தனது முழுத் தேசிய வளத்தையும் ஒன்றுகுவித்து, சிங்கள தேசம் எமது மண் மீது ஒரு பாரிய படையெடுப்பை நிகழ்த்தி வருகிறது. சிங்கள இனவாத அரசு ஏவிவிட்டிருக்கும் இந்த ஆக்கிர மிப்புப் போரை எதிர்த்து, எமது விடுதலை வீரர்கள் வீராவேசத் தோடு போராடி வருகின்றனர். உலகின் பல்வேறு நாடுகளும் தமிழ் இன அழிப்புப் போருக்கு முண்டுகொடுத்து நிற்க, நாம் தனித்து நின்று, எமது மக்களின் தார்மீகப் பலத்தில் நின்று, எமது மக்களின் விடிவிற்காகப் போராடி வருகிறோம். சமாதானத்துக்கு நாம் எப்போதும் தயார்

தவிர்க்கமுடியாத தேவையின் நிர்ப்பந்தமாக ஆயுதப் போராட்டத்தை வரித்துக்கொண்ட போதும், நாம் எமது மக்களின் தேசியப் பிரச்சினைக்குப் போரை நிறுத்தி, அமைதி வழியில் தீர்வுகாணவே விரும்புகிறோம். இதற்கு எமது விடுதலை இயக்கம் என்றுமே தயாராக இருக்கிறது. நாம் சமாதான வழிமுறைகளுக்கு என்றுமே எதிரானவர்கள் அல்லர். அதேநேரம், நாம் சமாதானப் பேச்சுக்களிற் பங்குபற்றத் தயங்கியதும் இல்லை. பேச்சு என்ற போர்வையில், சிங்கள அரசு தமிழர் தேசம் மீது ஒரு பெரும் படையெடுப்பிற்கான ஆயத் தங்களைச் செய்தது. போர் ஓய்வையும் சமாதானச் சூழலையும் பயன்படுத்தி, தனது நலிந்து போன பொருளாதாரத்தை மீளக்கட்டி, தனது சிதைந்துபோன இராணுவப் பூதத்தை மீளவும் தட்டியெழுப்பியது.

இது தமிழருக்கு எதிரான போர்; தமிழ் இனத்திற்கு எதிரான போர்; தமிழின அழிப்பை இலக்காகக் கொண்ட போர்; மொத்தத்தில் இது ஓர் இன அழிப்புப் போர். இந்தப் போர் எமது மக்களைத்தான் பெரிதும் பாதித்திருக்கிறது. பாதைகளை மூடி, உணவையும் மருந்தையும் தடுத்து, எமது மக்களை இறுக்கமான இராணுவ முற்றுகைக்குள் வைத்துக்கொண்டு, கண்மூடித்தன மான குண்டு வீச்சுக்களையும் எறிகணை வீச்சுக்களையும் நடத்தி வருகிறது. சொந்த நிலத்தை இழந்து, அந்த நிலத்தில் அமைந்த வாழ்வை இழந்து, அகதிகளாக அலையும் அவலம் எம் மக்களுக்குச் சம்பவித்திருக்கிறது. உலக நாடுகளுடனும், இந்தியாவுடனும்
நட்புறவு கொள்ள விரும்புகிறோம்

எமது இயக்கமும் சரி எமது மக்களும் சரி என்றுமே உலக நாடுகளுடனும் எமது அண்டை நாடான இந்தியாவுடனும் நட்புறவை வளர்த்துச் செயற்படவே விரும்புகிறோம். இதற்கான புறநிலைகளை உருவாக்கி, நட்புறவுப் பாலத்தை வளர்த்துவிடவே சித்தமாக இருக்கிறோம். எமது நல்லெண்ணத்தை வெளிப்படுத்தி, காத்திரமான உறவுகளைக் கட்டியெழுப்புவதற்குக் காத்து நிற்கிறோம். எம்மை தடைசெய்துள்ள நாடுகள், எமது மக்களது அபிலாசைகளையும் ஆழமான விருப்பங்களையும் புரிந்து கொண்டு, எம்மீதான தடையை நீக்கி, எமது நீதியான போராட் டத்தை அங்கீகரிக்கவேண்டுமென அன்போடு வேண்டிக்கொள் கிறேன்.

இந்தியாவை நாம் ஒருபோதும் பகை சக்தியாகக் கருதிய தில்லை. இந்தியாவை எமது நட்புச் சக்தியாகவே எமது மக்கள் என்றும் கருதுகிறார்கள். எமது தேசியப் பிரச்சினை விசயத்தில் இந்தியப் பேரரசு ஒரு சாதகமான நிலைப்பாட்டை எடுக்கும் எனப் பெரிதும் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

தமிழக உறவுகளுக்கு நன்றி

காலமும் கடல் கடந்த தூரமும் எம்மைப் பிரிந்து நிற்கின்ற போதும், எமது மக்களின் இதயத்துடிப்பை நன்கறிந்து, தமிழகம் இந்தவேளையிலே எமக்காக எழுச்சிகொண்டு நிற்பது தமிழீழ மக்கள் அனைவருக்கும் எமது விடுதலை இயக்கத்திற்கும் பெருத்த ஆறுதலையும் நம்பிக்கையையும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. எம் மக்களுக்காக ஆதரவுக் குரல் எழுப்பி, அன்புக்கரம் நீட்டும் தமிழக மக்களுக்கும் தமிழகத் தலைவர்களுக்கும் இந்தியக் தலைவர்களுக்கும் இந்தச் சந்தர்ப்பத்திலே எமது அன்பையும் நன்றியையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

போருக்கு குரல் கொடுக்கும் சிங்கள தேசம்

அன்பையும் அறத்தையும் போதித்த புத்த பகவானைப் போற்றி வழிபடும் அந்தத் தேசத்திலே இனக்குரோதமும் போர் வெறியும் தலைவிரித்தாடுகின்றன. அங்கு போர்ப் பேரிகைகளைத்தான் எம்மால் கேட்க முடிகிறது. போரை கைவிட்டு, அமைதி வழியில் பிரச்சினையைத் தீர்க்குமாறு அங்கு எவரும் குரல் கொடுக்க வில்லை. சிங்களத்தின் அரசியல்வாதிகளிலிருந்து ஆன்மீகவாதிகள் வரை, பத்திரிகையாளர்களிருந்து பாமர மக்கள் வரை போருக்கே குரல் கொடுக்கிறார்கள்.

தமிழர் தேசம் போரை விரும்பவில்லை. வன்முறையை விரும்ப வில்லை. அகிம்சை வழியில் அமைதி வழியில் நீதி வேண்டி நின்ற எம் மக்களிடம் சிங்கள தேசம்தான் போரைத் திணித்திருக்கிறது. தமிழரின் தேசியப் பிரச்சினை விசயத்தில், சிங்களம் அடக்கு முறை என்ற ஒரே பாதையில்தான் சென்றுகொண்டிருக்கிறது. இராணுவ வன்முறைப் பாதையைக் கைவிட்டு, சிங்களம் நீதி வழங்கும் என எமது மக்கள் வைத்திருந்த சிறிய நம்பிக்கையும் இன்று அடியோடு அழிந்துவிட்டது. சிங்கள தேசத்திலே கடந்த அறுபது ஆண்டுகளாக நிகழாத அரசியல் மாற்றம் இனிவரும் காலங்களில் நிகழ்ந்துவிடப் போவதுமில்லை, அப்படி நம்பி ஏமாறுவதற்கு எமது மக்களும் தயாராக இல்லை.

புலம்பெயர் இளைய சமுதாயத்துக்கு பாராட்டு

இந்த வரலாற்றுச் சூழமைவில், தமிழர் உலகின் எந்த மூலையில் வாழ்ந்தாலும் எந்தக் கோடியில் வளர்ந்தாலும் எமது தேச விடுதலைக்கு உறுதியாகக் குரலெழுப்பி, எமது கரங்களைப் பலப்படுத்துமாறு அன்போடு வேண்டுகி றேன். சத்திய இலட்சியத் தீயில் தம்மையே அழித்துச் சரித்திரமாகி விட்ட எமது மாவீரர்கள் வழியில் சென்று நாம் எமது இலட் சியத்தை அடைவோமென உறுதியெடுத்துக்கொள்வோமாக.

- இவ்வாறு வே. பிரபாகரன் மாவீரர் நாள் உரையில் தெரிவித்துள்ளார்.

லேபிள்கள்: , ,

28 நவம்பர், 2008

ஈழத் தமிழர் போராட்டம் குறித்து 'குமுதம்' ரிப்போர்ட்டரில் தவறான தகவல்கள்

ஈழத் தமிழர் போராட்டம் குறித்து
'குமுதம்' ரிப்போர்ட்டரில் தவறான தகவல்கள்

'யுத்த சரணம்' எனும் தலைப்பில் திரு பா.ராகவன் என்பவரால் குமுதம் ரிப்போர்ட்டரில் எழுதப்பட்டு வரும் தொடர் தப்புத் தவறுமான தகவல்களை உள்ளடக்கமாகக் கொண்டு இருக்கிறது என்று ஆலமரம் என்ற இணைய தளத்தில் வெளிவந்துள்ள இக்கட்டுரை அம்பலப் படுத்தியுள்ளது படியுங்கள்.

பா.ராகவன் குமுதம் ரிப்போர்ட்டரில் எழுத தொடங்கியி ருக்கின்ற "யுத்தம் சரணம்" என்ற தொடர் பெருத்த ஏமாற்றத்தை யும், எரிச்சலையும் ஏற்படுத்துகிறது. இரண்டு பாகங்களே வெளியாகி இருக்கின்றன. அந்த இரண்டு பாகங்களும் பல தகவல் பிழைகளுடன், குழப்பங்களுடன் வெளியாகி உள்ளன.

இத்தனைக்கும் இது இன்னும் 1948 நிகழ்வுகளுக்கோ, 1990க்கு முன்பான சூழலுக்கோ செல்ல வில்லை. கடந்த இரண்டு வருடங்களில் நிகழ்ந்த நிகழ்வுகள் குறித்து தான் இந்தத் தொடர் தற்பொழுது பேசுகிறது. அதிலேயே இத்தனை பிழைகள் என்றால் இலங்கையின் குழப்பமான ஆரம்பகாலம், போராளிக் குழுக் களுக்குள் நிகழ்ந்த சண்டை, இந்தியாவின் தலையீடு போன்றவை குறித்து எழுதும் பொழுது இன்னும் எத்தனை குழப்பங்களை முன்வைக்கப் போகிறதோ? என்ற அச்சமே ஏற்படுகிறது.

பொன்சேகா மீது நடத்தப்பட்ட தற்கொலைத் தாக்குதல் தான் தற்பொழுது நடைபெறும் போருக்கான முக்கிய காரணம் என்பதான கருத்தாக்கத்தை இந்தத் தொடரின் முதல் பாகம் வாசகர் மனதில் விதைக்கிறது. இலங்கைப் பிரச்சனை குறித்து பெரிய புரிதல் இல்லாத சாமானிய வாசகர்கள் இதனை மனதில் கொண்டே அடுத்து வருகின்ற பாகங்களை வாசிக்கப்போகிறார் கள். பொன்சேகா மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதல் மட்டும் தானா இந்தப் போருக்கான முக்கிய காரணம்? போருக்கான சூழல் ஏற்பட்ட பிறகு, இனி நிச்சயமாக போர் தான் என்ற நிலை ஏற்பட்ட பிறகே பொன்சேகா மீது தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது என்பதே உண்மையான நிலை.

இது குறித்த நண்பர் திருவின் பதிவு - யுத்தம் சரணம் தொடரின் எழுத்து அரசியல்!

************

இரண்டாம் பாகத்தில் வரும் சில வரிகள்...

அய்ரோப்பிய யூனியன் தன் மீது விதித்த தடையைச் சுட்டிக்காட்டி, அமைதித் திட்டத்தின் அங்கத்தினர்களாக இருந்த அய்ரோப்பிய தேசங்களான ஸ்வீடன், டென்மார்க், ஃபின் லாந்து, நார்வே ஆகிய தேசங்களை `யூனியனிலிருந்து விலகுங்கள்' என்று விடுதலைப்புலிகள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

ம்ஹும். சாத்தியமில்லை. டென்மார்க்கும் ஃபின்லாந்தும் செப்டம்பர் 1 முதல் அமைதித் திட்டத்திலிருந்து விடைபெறுவ தாகச் சொல்லிவிட்டன.

இந்த வரிகளைப் படித்தால் எனக்கு சிரிப்பு தான் வருகிறது. அய்ரோப்பிய யூனியனில் இருந்து ஸ்வீடன், டென்மார்க், ஃபின்லாந்து, நார்வே போன்ற நாடுகளை விலக புலிகள் கேட்டு கொண்டார்களா? பா.ராகவன் எங்கே இருக்கிறீர்கள்? புலிகள் என்ன கேட்டார்கள் என்பது ஒரு புறம் இருக்கட்டும். நார்வே அய்ரோப்பிய யூனியனில் இல்லை என்பது கூடவா உங்களுக்கு தெரியாது? அய்ரோப்பியாவில் இருக்கின்ற அனைத்து நாடுகளும் அய்ரோப்பிய யூனியனில் இல்லை.

என்ன நடந்தது என்பதை நான் ஏற்கனவே என்னுடைய "சதுரங்க ஆட்டத்தில் தமிழீழம்" என்ற தொடரில் எழுதியுள் ளேன். மறுபடியும் இங்கே குறிப்பிடுவதில் ஒன்றும் பிரச்சினை இல்லை. பா.ராகவன் குறிப்பிடுவது போல ஸ்வீடன், டென்மார்க் போன்றவை அமைதித்திட்டத்தின் அங்கத்தினர்கள் அல்ல. அமைதித்திட்டத்தின் அங்கத்தினர்கள் என பொதுவாக எதனைக் குறிப்பிடுகிறார் என்றும் தெரியவில்லை. ஊடி-உயசைள என்று சொல்லப்படும் கூட்டுத்தலைமையை குறிப்பிடுகிறாரா எனத் தெரியவில்லை. அதில் நார்வே, ஜப்பான், அமெரிக்கா, அய்ரோப்பிய யூனியன் போன்றவை உள்ளன. ஸ்வீடன், டென்மார்க் போன்றவை போர் நிறுத்த கண்காணிப்புக் குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள். அய்ரோப்பிய யூனியன் தடைக்கு பிறகு அய்ரோப்பிய யூனியனை சேர்ந்த பிரதிநிதிகள் இந்த போர் நிறுத்த கண்காணிப்புக் குழுவில் இருக்கக் கூடாது என்று தான் புலிகள் கூறினார்கள். அய்ரோப்பிய யூனியனை விட்டே விலக வேண்டும் என்று கேட்கவில்லை. அவ்வாறு கேட்டால் பலர் சிரிப்பார்கள்.

இது மட்டுமா? இன்னும் பிழைகள் உள்ளன...

மாவிலாறு என்பது ஒரு தொடக்கப்புள்ளி மட்டுமே. ராணுவத்தின் நோக்கம் வேறு. செயல்திட்டம் வேறு. இலக்கு முற்றிலும் வேறு. மட்டக்களப்பில் ஆரம்பித்து திருகோணமலை வழியே வவுனியா வரை உள்ள புலிகளின் அத்தனை தளங்களை யும் கைப்பற்றி அழிக்கும் திட்டம் அவர்கள் வசம் இருந்தது. அப்படியே முடிந்தால் யாழ்ப்பாணம். சுற்றி வளைத்துக் கிளிநொச்சி. நிறுத்தப் போவதில்லை. என்ன ஆனாலும் சரி. போர் நிறுத்த ஒப்பந்தப் பத்திரம், பத்திரமாக இருக்கிறது. இன்னும் கிழித்துப் போடவில்லை. யார் கேட்கப்போகிறார்கள்?

அடுத்து சில வரிகள் யாழ்ப்பாணம் குறித்த குழப்பத்தை இன்னும் அதிகரிக்கிறது.

பூநகரியைப் பிடிக்க முடிந்தது மிகப்பெரிய விஷயம். அது புலிகளின் வலுவான கோட்டை. யாழ்ப்பாணத்தைச் சாலை வழியில் பிடிப்பதற்கு மிகப்பெரிய வாசல்.

யாழ்ப்பாணம் புலிகள் கைகளில் உள்ளதா? இராணுவத்தின் கைகளில் உள்ளதா? யாழ்ப்பாணம் புலிகள் வசம் இல்லை என்ற உண்மையை அறியாமல் பா.ராகவன் இருக்க முடியாது என நம்புகிறேன். ஆனால் இலங்கை குறித்து அதிகம் தெரியாத சாமானிய வாசகர்கள் இந்த வரிகள் குறித்து படித்தால் என்ன நினைப்பார்கள்?

இங்கு மற்றொரு தகவல் பிழை உள்ளது. பூநகரியில் இருந்து யாழ்ப்பாணத்திற்கு நிலம் வழியான பாதை இல்லை. படகுகள் மூலமாகவே செல்ல முடியும். சாலை வழியாக செல்ல வேண்டும் என்றால் ஆனையிறவு தான் வழி. 9 நெடுஞ்சாலை ஆனையிறவு வழியாகவே யாழ்ப்பாணத்தை வன்னியுடன் இணைக்கிறது. யாழ்ப்பாணத்தைச் சாலை வழியில் பிடிப்பதற்கு மிகப்பெரிய வாசல் என்பது மட்டும் அல்ல, யாழ்ப்பாணத்தை ஏன் சிறீலங்கா இராணுவம் பிடிக்க வேண்டும்? அது தான் அவர்கள் வசம் ஏற்கனவே உள்ளதே. அடுத்து...

தனி ஈழம் என்கிற ஒற்றை இலக்கிலிருந்து இன்றுவரை ஓரங்குலம் கூட நகராதவர்களாக விடுதலைப் புலிகள் மட்டுமே இருக்கிறார்கள். ஐளுழுஹ என்ற ஒன்றை புலிகள் சமர்ப்பித்தார்களே? அது என்ன? அது எதற்காக? அதை வைத்து ஏதேனும் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்டதா? ஏன் நடக்கவில்லை? யார் காரணம்?

இந்தத் தொடரில் முன்வைக்கப்பட்டிருக்கும் சில தகவல்கள் உண்மையில் சரியானது தானா? என்ற கேள்வி எனக்கு உள்ளது. சிறீலங்கா குறித்து உண்மையில் அறிந்தவர்கள் இது சரியா? அல்லது தவறா? என்பதை கூறட்டும்.

தொடரில் இப்படியான ஒரு வரி வருகிறது.

அதிபர் மகிந்த ராஜபக்ஷேவுக்கும் அவருக்குமான உறவு, வெறும் அதிபர் - ராணுவத் தளபதி உறவல்ல. மேலே. ரொம்ப மேலே. ரத்த உறவுகளுக்கெல்லாம் மேம்பட்ட நட்புறவு அவர்களுடையது. கருத்து வித்தியாசங்களே வராத அளவுக்கு ஒரே மாதிரி சிந்திக்கக்கூடியவர்கள் இருவரும். நோக்கம் தெளிவானது. புலிகளை ஒழித்துவிடலாம். சிம்பிள்.

இது எந்தளவுக்கு உண்மையானது? எனக்கு தெரிந்த வரையில் ஜனாதிபதி ராஜபஷேவின் தம்பி கோத்தபாய ராஜபக்ஷேவும், பொன்சேகாவும் ஒன்றாக இராணுவத்தில் இருந்தவர்கள். அவர்கள் ஒன்றாக இராணுவத்தில் இருந்த காரணத்தால் நெருங்கிய நண்பர்கள் என்றே வைத்துக் கொண்டாலும் (Assumption, not fact), இவர்கள் இருவரும் நண்பர்களாக இருந்ததால் பொன்சேகாவும், அதிபர் ராஜபக்சேவும் நண்பர்களா? அதுவும் "ரத்த உறவுகளுக்கெல்லாம் மேம்பட்ட நட்புறவு அவர்களு டையது. கருத்து வித்தியாசங்களே வராத அளவுக்கு ஒரே மாதிரி சிந்திக்கக்கூடியவர்கள் இருவரும்"?

இது உண்மையா? என்பதை சிறீலங்கா குறித்து தெரிந்தவர்கள் கூறட்டும். எனக்கும் உண்மையை தெரிந்து கொள்ளும் ஆவல் உள்ளது.

ஒரு நண்பரிடம் இருந்து கிடைத்த தகவல் படி...

ராஜபக்க்ஷ, பொன்சேகா இருவரும் அம்பாந்தோட்டையைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது தவிர, எதுவுமே பொதுவில்லை. ஒருவர் படித்தது, ஆனந்தா கல்லூரி; மற்றையவர் நாளந்தா கல்லூரி. இரண்டுமே கொழும்புவட்டாரத்திலே ஆளுக்காள் எதிரும் புதிருமான சிங்களப்போட்டிக்கல்லூரிகள்.

வரலாற்றை சுவரசியமாக, க்ரைம் நாவல் போன்று எழுத முனைந்தால் இப்படியான விபரீதங்கள் தான் விளையும். இன்னும் என்ன என்ன வரப்போகிறதோ?

இந்தத் தொடர் ஒரு வியாபாரம் என்பதே என்னுடைய கருத்து. ஒரு பிரச்சினை தமிழகத்தில் முக்கியமாக பேசப்படும் பொழுது அதனை வியபாரமாக மாற்றும் இந்திய வெகுஜன ஊடக, எழுத்து வியாபாரிகளின் முயற்சி தான் இந்த தொடர். அதனை சுவாரசியமாக க்ரைம் நாவல் போன்று எழுதி, பரபரப்பாக வாசகர்களிடம் கொண்டு சென்று பணம் சேர்க்க நடக்கும் இந்த வியபாரம் எரிச்சலையே ஏற்படுத்துகிறது.

யுத்தம் சரணம் தொடரின் எழுத்து அரசியல்! கிழக்கு பதிப்பகத்தின் பா.ராகவன் குமுதம் ரிப்போர்ட்டர் இதழில் யுத்தம் சரணம் தொடரை குமுதத்தில் துவங்கியுள்ளார். எல்லா பக்கமும் இந்தியா போன்ற உலக நாடுகளின் ஆதரவுடன் ராணுவம் சூழ்ந்து ஈழத்தமிழர்களைக் கொன்றழிக்கும் போர்ச் சூழலில் அவதிப்படுகிற நேரத்தில் குமுதத்தில் பா.ராகவனின் தொடர் பரபரப்பையும், எதிர்பார்ப்புகளையும் உருவாக்குவது இயல்பு. இத்தொடரின் முதல் பகுதியை படிக்கும் போதே வாசகர்களுக்கு ஈழத்தின் அரசியல் பற்றிய நேர்மையான பார்வை கிடைக்குமா? என்ற கேள்வி எழுகிறது. யுத்தம் சரணம் தொடரின் முதல் பகுதி திகில், பரபரப்பு, விறுவிறுப்பு என்று வார்த்தை அலங்காரங்களால் பாக்கட் நாவல்கள் படிப்பது போன்று வாசகனை பரபரப்பாக்க உதவும். அதற்காக நிச்சயம் எழுத் தாளரின் மொழி நடையை பாராட்டத்தான் வேண்டும். தொடரின் துவக்கம் மனித வெடிகுண்டுத் தாக்குதலில் சிதைந்த வாகனம் ஒன்றை காட்சிப்படுத்துவதிலிருந்து துவங்குகிறது. யுத்தம் சரணம், முதல் பகுதியிலிருந்து.

சிதைந்த வாகனத்துக்கும், தாக்கப்பட்ட ராணுவத் தளபதிக்கும் எவ்வளவு வலித்திருக்கும்? ராஜபக்சேவும், சரத்பொன்சேகாவும், கோத்தபாய ராஜபக்சேவும் வன்னியிலும், கிளிநொச்சியிலும் தமிழர்கள் மீது குண்டுமழை பொழிந்து குழந்தைகள் முதல் முதியவர் வரையில் கொல்வதற்கு சரத்பொன்சேகா மீதான தாக்குதலை பிரதான ஏதுவாக்குகிறார் ராகவன். இலங்கையின் சுதந்திரத்திற்கு முன்னரே துவங்கி விட்ட தமிழர்களின் போராட் டத்தை இலங்கை இராணுவத் தளபதி சரத் பொன்சேகா மீதான தாக்குதலில் துவங்குவது கதையாசிரியனின் அரசியலை உடைக்கிறது. எங்கிருந்து கதை சொல்லத் துவங்குவது என்பது எழுத்தாளனின் சுதந்திரம். ஆனால் ஈழத்தின் இனப்பிரச்சனையை சொல்லத் துவங்கும் கதையாசிரியர் 2002 நார்வே தலைமையி லான சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைகளின் போது முதலில் ஆயுதங்களை தூக்கியது புலிகள் என்று கட்டமைக்க முனைவது பின்வரும் பத்திகளில் பல்லிழிக்கிறது. 2002-ல் இலங்கை அரசுக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையே போர் நிறுத்தம் அறிவிக்கப்பட்டது. 2004 ஜூலைக்குப் பிறகு நார்வே சமாதானக் குழுவின் நடவடிக்கைகள் சூடு பிடிக்க, இடைப்பட்ட காலத்தில் இதனைக் காட்டிலும் பெரிய சம்பவம் ஏதும் அங்கே நடக்கவில்லை. இதுதான் - இது மட்டும்தான். போதாதா?

நார்வே தலைமையில் போர்நிறுத்தம் ஏற்பட்டு பல சுற்றுப் பேச்சுக்கள் நடந்த சூழலில், அமெரிக்காவும், ஜப்பானும் இந்தப் பேச்சுக்களில் நுழைந்ததும், இந்தியா மறைமுகமாக இலங் கையை இயக்கி விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்தைப் பிளவுபடுத்தி, கருணாவை பயன்படுத்தி தொடர்ந்த படுகொலைகளை நாமும் வசதியாக மறந்துவிடலாம். போர் நிறுத்தம் நடைமுறையில் இருந்த காலத்தில் புதிய இடங்களில் இலங்கை இராணுவம் முகாம்களை போர்நிறுத்த உடன்படிக்கைக்கு எதிராக உரு வாக்கியதையும் மறந்துவிடுவோம். சுனாமி மீள்கட்டமைப்பிற் கான இடைக்கால அதிகார சபை ஒன்று பேசப்பட்டு வந்த நிலையில் இலங்கை அரசு நடத்திய இப்படுகொலைகளையும் வாசித்து மறந்துவிடுவோம். 2002 போர் நிறுத்தத்திற்கு பின்னர் சரத் பொன்சேகா மீதான தாக்குதலுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் இதனைக் காட்டிலும் பெரிய சம்பவம் ஏதும் அங்கே நடக்கவில்லை என்கிறார் பா.ராகவன். ஈழம் பற்றிய அறிவில் உண்மையான இவ்வளவு அப்பாவியா இவர்? சரத் பொன்சேகா தாக்கப்பட்ட நாள் 25 ஏப்பிரல் 2006. ஆனால் அதற்கும் முன்னர் இலங்கை இராணுவம் பல தமிழ் அரசியல் தலைவர்களை, போராளி தலைவர்களை, ஊடகவியலாளர்களை, பொது மக்களை படுகொலை செய்தது. ஆனால் அத்தனை படுகொலை களையையும் கதை சொல்லும் நடையில் மறைத்து புலிகளும், தமிழர் தரப்பையும் கொலைகாரர்களாக, வன்முறையாளர்களாக சித்தரிக்கும் கேவலமான, நேர்மையற்ற அரசியலை தொடரின் முதல் பகுதியில் துவங்கி வைத்திருக்கிறார் பா.ராகவன். பா.ராகவனுக்கு இல்லாவிட்டாலும், வாசகர்களுக்காக இடைப்பட்ட காலத்தில் இலங்கை அரசு செய்த படுகொலைகள் சிலவற்றை சொல்வது நமது கடமை.

மட்டு - அம்பாறையில் புலிகளின் அரசியல் பிரிவின் தலை வராக செயலாற்றிய கவுசல்யன் அவர்களையும், முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சந்திரநேரு அரியநாயகம் மற்றும் சில புலிகளையும் கிளிநொச்சியில் சுனாமி புனரமைப்பு பற்றிய கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு திரும்பும் போது கண்ணிவெடி வைத்து 8 பெப்ருவரி 2005 இரவு 7.15 மணியளவில் கொன்றது இலங்கை இராணுவ உடையணிந்த சிப்பாய்கள். 2005 டிசம்பர் திங்கள் 25ம் நாள் நள்ளிரவில் மட்டகளப்பில் ஜோசப் பரராஜசிங்கம் (நாடாளுமன்ற உறுப்பினர், மனித உரிமைப் போராளி) புனித மரியாள் தேவாலயத்தில் ஆயர் தலைமையில் நடைபெற்ற வழிபாட்டில் நற்கருணை பெற்று திரும்பும் போது, வழிபாட்டில் வைத்து மனைவிக்கு அருகில் வைத்து இலங்கை இராணுவப் புலனாய்வுப் பிரிவினர், கருணா, ஈ.பி.டி.பி குழுக் களால் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார். இந்த பாதகப் படுகொலை நடந்த போது தேவாலயம் முழுவதும் பீதியும் பதட்டமும் நிறைந்திருந்தன. ஜோசப் பரராஜசிங்கம் ஆயுதம் தூக்கியவரா? அது யுத்த காலமா? ஏன் இந்தப் படுகொலை? தமிழர்களின் உரிமைகளுக்காக தேசங்களெல்லாம் பறந்தும், இலங்கை நாடாளுமன்றத்திலும் குரல் கொடுத்த அமைதியானவரைக் கொன்று அவரது குரலை அடக்கியது இலங்கை அரசு. ராஜபக்ஷேவின் அன்றைய தொலைக்காட்சி உரையில் வேறெது குறித்தும் அவர் பேசவில்லை. இதுதான் - இது ஒன்றுதான். கண் துடைப்புப் போர் நிறுத்தம் பற்றிய எரிச்சல் கலந்த ஏமாற்றம். `இனி நான் சும்மா இருக்க மாட்டேன்' என்கிற எச்சரிக்கை. அந்த ஆண்டு பிப்ரவரி 23-ம் தேதி ஜெனிவாவில் நடைபெற்ற அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைக்குப் பிறகு புலிகள் தரப்பில் இருபது குண்டு வெடிப்புச் சம்பவங்களை நடத்தியிருக்கிறார்கள், நாற்பத்தேழு ராணுவ அதிகாரிகளையும் இருபத்தெட்டு அப்பாவி மக்களையும் கொன்றிருக்கிறார்கள், நூற்று முப்பத்தொன்பது பேருக்குப் படுகாயம் ஏற்பட்டிருக்கிறது என்பன போன்ற சில புள்ளிவிவரங்களையும் சொன்னார்.

யாரும் அவ்வளவாகப் பொருட்படுத்தவில்லை. மக்களும் ராணுவத்தினரும் மிரண்டிருந்தார்கள். ராணுவத் தலைமை யகத்துக்கு உள்ளேயே, ராணுவத் தளபதி மீது ஒரு தாக்குதல். எப்படி இது சாத்தியம்?

கிழக்கு பதிப்பகத்தின் வெளியீடான விடுதலைப் புலிகள் கதையும் திருப்பெரும்புதூரில் இராஜீவ் கொலலயிலிருந்து துவங்குகிறது. செய்தியை எங்கிருந்து சொல்லத் துவங்குவது என்பதிலும் ஒரு அரசியல் இருக்கிறது. காங்கிரஸ்காரர்களுக்கும், தமிழின எதிர்ப்பாளர்களுக்கும் தமிழர் இனப்பிரச்சனையின் துவக்கம் ராஜீவ் மரணத்தில் துவங்கி அங்கேயே முடிந்து விடுகிறது. காங்கிரஸ்காரர்களது ஈழப் பார்வையும், தற்போதைய ஈழப் போர் நிலவரத்திற்கு சரத் பொன்சேகா மீதான தாக்குதலை முன்னிறுத்தும் பா.ராகவன் எழுத்தரசியலும் ஒரே நேர்கோட்டில் இருக்கின்றன. ஈழத்தமிழர்களின் போராட்டத்தை வன்முறை, படுகொலைகள், சகோதர யுத்தம் என்று காட்சிப்படுத்தி, அரசியல் அதிகாரத்திற்கான போராட்ட நியாயங்களை மறைக்கும் இவ்வகை எழுத்துக்களின் அரசியல் இனங்காணப் படவேண்டும்.

லேபிள்கள்: , , ,

ஈழத் தமிழர் போராட்டம் குறித்து 'குமுதம்' ரிப்போர்ட்டரில் தவறான தகவல்கள்


ஈழத் தமிழர் போராட்டம் குறித்து
'குமுதம்' ரிப்போர்ட்டரில் தவறான தகவல்கள்

'யுத்த சரணம்' எனும் தலைப்பில் திரு பா.ராகவன்என்பவரால் குமுதம் ரிப்போர்ட்டரில் எழுதப்பட்டு வரும்தொடர் தப்புத் தவறுமான தகவல்களை உள்ளடக்கமாகக்கொண்டு இருக்கிறது என்று ஆலமரம் என்ற இணையதளத்தில் வெளிவந்துள்ள இக்கட்டுரை அம்பலப்படுத்தியுள்ளது படியுங்கள்.

பா.ராகவன் குமுதம் ரிப்போர்ட்டரில் எழுத தொடங்கியி ருக்கின்ற "யுத்தம்சரணம்" என்ற தொடர் பெருத்த ஏமாற்றத்தை யும், எரிச்சலையும்ஏற்படுத்துகிறது. இரண்டு பாகங்களே வெளியாகி இருக்கின்றன. அந்த இரண்டுபாகங்களும் பல தகவல் பிழைகளுடன், குழப்பங்களுடன் வெளியாகி உள்ளன.

இத்தனைக்கும் இது இன்னும் 1948 நிகழ்வுகளுக்கோ, 1990க்கு முன்பானசூழலுக்கோ செல்ல வில்லை. கடந்த இரண்டு வருடங்களில் நிகழ்ந்த நிகழ்வுகள்குறித்து தான் இந்தத் தொடர் தற்பொழுது பேசுகிறது. அதிலேயே இத்தனைபிழைகள் என்றால் இலங்கையின் குழப்பமான ஆரம்பகாலம், போராளிக் குழுக்களுக்குள் நிகழ்ந்த சண்டை, இந்தியாவின் தலையீடு போன்றவை குறித்துஎழுதும் பொழுது இன்னும் எத்தனை குழப்பங்களை முன்வைக்கப் போகிறதோ? என்ற அச்சமே ஏற்படுகிறது.

பொன்சேகா மீது நடத்தப்பட்ட தற்கொலைத் தாக்குதல் தான் தற்பொழுதுநடைபெறும் போருக்கான முக்கிய காரணம் என்பதான கருத்தாக்கத்தை இந்தத்தொடரின் முதல் பாகம் வாசகர் மனதில் விதைக்கிறது. இலங்கைப் பிரச்சனைகுறித்து பெரிய புரிதல் இல்லாத சாமானிய வாசகர்கள் இதனை மனதில்கொண்டே அடுத்து வருகின்ற பாகங்களை வாசிக்கப்போகிறார் கள். பொன்சேகாமீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதல் மட்டும் தானா இந்தப் போருக்கான முக்கியகாரணம்? போருக்கான சூழல் ஏற்பட்ட பிறகு, இனி நிச்சயமாக போர் தான் என்றநிலை ஏற்பட்ட பிறகே பொன்சேகா மீது தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது என்பதேஉண்மையான நிலை.

இது குறித்த நண்பர் திருவின் பதிவு - யுத்தம் சரணம் தொடரின் எழுத்து அரசியல்!

************

இரண்டாம் பாகத்தில் வரும் சில வரிகள்...

அய்ரோப்பிய யூனியன் தன் மீது விதித்த தடையைச் சுட்டிக்காட்டி, அமைதித்திட்டத்தின் அங்கத்தினர்களாக இருந்த அய்ரோப்பிய தேசங்களான ஸ்வீடன், டென்மார்க், ஃபின் லாந்து, நார்வே ஆகிய தேசங்களை `யூனியனிலிருந்துவிலகுங்கள்' என்று விடுதலைப்புலிகள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

ம்ஹும். சாத்தியமில்லை. டென்மார்க்கும் ஃபின்லாந்தும் செப்டம்பர் 1 முதல்அமைதித் திட்டத்திலிருந்து விடைபெறுவ தாகச் சொல்லிவிட்டன.

இந்த வரிகளைப் படித்தால் எனக்கு சிரிப்பு தான் வருகிறது. அய்ரோப்பியயூனியனில் இருந்து ஸ்வீடன், டென்மார்க், ஃபின்லாந்து, நார்வே போன்றநாடுகளை விலக புலிகள் கேட்டு கொண்டார்களா? பா.ராகவன் எங்கேஇருக்கிறீர்கள்? புலிகள் என்ன கேட்டார்கள் என்பது ஒரு புறம் இருக்கட்டும். நார்வே அய்ரோப்பிய யூனியனில் இல்லை என்பது கூடவா உங்களுக்குதெரியாது? அய்ரோப்பியாவில் இருக்கின்ற அனைத்து நாடுகளும் அய்ரோப்பியயூனியனில் இல்லை.

என்ன நடந்தது என்பதை நான் ஏற்கனவே என்னுடைய "சதுரங்க ஆட்டத்தில்தமிழீழம்" என்ற தொடரில் எழுதியுள் ளேன். மறுபடியும் இங்கே குறிப்பிடுவதில்ஒன்றும் பிரச்சினை இல்லை. பா.ராகவன் குறிப்பிடுவது போல ஸ்வீடன், டென்மார்க் போன்றவை அமைதித்திட்டத்தின் அங்கத்தினர்கள் அல்ல. அமைதித்திட்டத்தின் அங்கத்தினர்கள் என பொதுவாக எதனைக் குறிப்பிடுகிறார்என்றும் தெரியவில்லை. ஊடி-உயசைள என்று சொல்லப்படும்கூட்டுத்தலைமையை குறிப்பிடுகிறாரா எனத் தெரியவில்லை. அதில் நார்வே, ஜப்பான், அமெரிக்கா, அய்ரோப்பிய யூனியன் போன்றவை உள்ளன. ஸ்வீடன், டென்மார்க் போன்றவை போர் நிறுத்த கண்காணிப்புக் குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள். அய்ரோப்பிய யூனியன் தடைக்கு பிறகு அய்ரோப்பிய யூனியனை சேர்ந்தபிரதிநிதிகள் இந்த போர் நிறுத்த கண்காணிப்புக் குழுவில் இருக்கக் கூடாது என்றுதான் புலிகள் கூறினார்கள். அய்ரோப்பிய யூனியனை விட்டே விலக வேண்டும்என்று கேட்கவில்லை. அவ்வாறு கேட்டால் பலர் சிரிப்பார்கள்.

இது மட்டுமா? இன்னும் பிழைகள் உள்ளன...

மாவிலாறு என்பது ஒரு தொடக்கப்புள்ளி மட்டுமே. ராணுவத்தின் நோக்கம்வேறு. செயல்திட்டம் வேறு. இலக்கு முற்றிலும் வேறு. மட்டக்களப்பில்ஆரம்பித்து திருகோணமலை வழியே வவுனியா வரை உள்ள புலிகளின்அத்தனை தளங்களை யும் கைப்பற்றி அழிக்கும் திட்டம் அவர்கள் வசம் இருந்தது. அப்படியே முடிந்தால் யாழ்ப்பாணம். சுற்றி வளைத்துக் கிளிநொச்சி. நிறுத்தப்போவதில்லை. என்ன ஆனாலும் சரி. போர் நிறுத்த ஒப்பந்தப் பத்திரம், பத்திரமாகஇருக்கிறது. இன்னும் கிழித்துப் போடவில்லை. யார் கேட்கப்போகிறார்கள்?

அடுத்து சில வரிகள் யாழ்ப்பாணம் குறித்த குழப்பத்தை இன்னும் அதிகரிக்கிறது.

பூநகரியைப் பிடிக்க முடிந்தது மிகப்பெரிய விஷயம். அது புலிகளின் வலுவானகோட்டை. யாழ்ப்பாணத்தைச் சாலை வழியில் பிடிப்பதற்கு மிகப்பெரிய வாசல்.

யாழ்ப்பாணம் புலிகள் கைகளில் உள்ளதா? இராணுவத்தின் கைகளில் உள்ளதா? யாழ்ப்பாணம் புலிகள் வசம் இல்லை என்ற உண்மையை அறியாமல் பா.ராகவன்இருக்க முடியாது என நம்புகிறேன். ஆனால் இலங்கை குறித்து அதிகம் தெரியாதசாமானிய வாசகர்கள் இந்த வரிகள் குறித்து படித்தால் என்ன நினைப்பார்கள்?

இங்கு மற்றொரு தகவல் பிழை உள்ளது. பூநகரியில் இருந்து யாழ்ப்பாணத்திற்குநிலம் வழியான பாதை இல்லை. படகுகள் மூலமாகவே செல்ல முடியும். சாலைவழியாக செல்ல வேண்டும் என்றால் ஆனையிறவு தான் வழி. 9 நெடுஞ்சாலைஆனையிறவு வழியாகவே யாழ்ப்பாணத்தை வன்னியுடன் இணைக்கிறது. யாழ்ப்பாணத்தைச் சாலை வழியில் பிடிப்பதற்கு மிகப்பெரிய வாசல் என்பதுமட்டும் அல்ல, யாழ்ப்பாணத்தை ஏன் சிறீலங்கா இராணுவம் பிடிக்க வேண்டும்? அது தான் அவர்கள் வசம் ஏற்கனவே உள்ளதே. அடுத்து...

தனி ஈழம் என்கிற ஒற்றை இலக்கிலிருந்து இன்றுவரை ஓரங்குலம் கூடநகராதவர்களாக விடுதலைப் புலிகள் மட்டுமே இருக்கிறார்கள். ஐளுழுஹ என்றஒன்றை புலிகள் சமர்ப்பித்தார்களே? அது என்ன? அது எதற்காக? அதை வைத்துஏதேனும் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்டதா? ஏன் நடக்கவில்லை? யார் காரணம்?

இந்தத் தொடரில் முன்வைக்கப்பட்டிருக்கும் சில தகவல்கள் உண்மையில்சரியானது தானா? என்ற கேள்வி எனக்கு உள்ளது. சிறீலங்கா குறித்துஉண்மையில் அறிந்தவர்கள் இது சரியா? அல்லது தவறா? என்பதை கூறட்டும்.

தொடரில் இப்படியான ஒரு வரி வருகிறது.

அதிபர் மகிந்த ராஜபக்ஷேவுக்கும் அவருக்குமான உறவு, வெறும் அதிபர் - ராணுவத் தளபதி உறவல்ல. மேலே. ரொம்ப மேலே. ரத்த உறவுகளுக்கெல்லாம்மேம்பட்ட நட்புறவு அவர்களுடையது. கருத்து வித்தியாசங்களே வராத அளவுக்குஒரே மாதிரி சிந்திக்கக்கூடியவர்கள் இருவரும். நோக்கம் தெளிவானது. புலிகளைஒழித்துவிடலாம். சிம்பிள்.

இது எந்தளவுக்கு உண்மையானது? எனக்கு தெரிந்த வரையில் ஜனாதிபதிராஜபஷேவின் தம்பி கோத்தபாய ராஜபக்ஷேவும், பொன்சேகாவும் ஒன்றாகஇராணுவத்தில் இருந்தவர்கள். அவர்கள் ஒன்றாக இராணுவத்தில் இருந்தகாரணத்தால் நெருங்கிய நண்பர்கள் என்றே வைத்துக் கொண்டாலும் (Assumption, not fact), இவர்கள் இருவரும் நண்பர்களாக இருந்ததால் பொன்சேகாவும், அதிபர்ராஜபக்சேவும் நண்பர்களா? அதுவும் "ரத்த உறவுகளுக்கெல்லாம் மேம்பட்டநட்புறவு அவர்களு டையது. கருத்து வித்தியாசங்களே வராத அளவுக்கு ஒரேமாதிரி சிந்திக்கக்கூடியவர்கள் இருவரும்"?

இது உண்மையா? என்பதை சிறீலங்கா குறித்து தெரிந்தவர்கள் கூறட்டும். எனக்கும் உண்மையை தெரிந்து கொள்ளும் ஆவல் உள்ளது.

ஒரு நண்பரிடம் இருந்து கிடைத்த தகவல் படி...

ராஜபக்க்ஷ, பொன்சேகா இருவரும் அம்பாந்தோட்டையைச் சேர்ந்தவர்கள்என்பது தவிர, எதுவுமே பொதுவில்லை. ஒருவர் படித்தது, ஆனந்தா கல்லூரி; மற்றையவர் நாளந்தா கல்லூரி. இரண்டுமே கொழும்புவட்டாரத்திலேஆளுக்காள் எதிரும் புதிருமான சிங்களப்போட்டிக்கல்லூரிகள்.

வரலாற்றை சுவரசியமாக, க்ரைம் நாவல் போன்று எழுத முனைந்தால்இப்படியான விபரீதங்கள் தான் விளையும். இன்னும் என்ன என்னவரப்போகிறதோ?

இந்தத் தொடர் ஒரு வியாபாரம் என்பதே என்னுடைய கருத்து. ஒரு பிரச்சினைதமிழகத்தில் முக்கியமாக பேசப்படும் பொழுது அதனை வியபாரமாக மாற்றும்இந்திய வெகுஜன ஊடக, எழுத்து வியாபாரிகளின் முயற்சி தான் இந்த தொடர். அதனை சுவாரசியமாக க்ரைம் நாவல் போன்று எழுதி, பரபரப்பாக வாசகர்களிடம்கொண்டு சென்று பணம் சேர்க்க நடக்கும் இந்த வியபாரம் எரிச்சலையேஏற்படுத்துகிறது.

யுத்தம் சரணம் தொடரின் எழுத்து அரசியல்! கிழக்கு பதிப்பகத்தின் பா.ராகவன்குமுதம் ரிப்போர்ட்டர் இதழில் யுத்தம் சரணம் தொடரை குமுதத்தில்துவங்கியுள்ளார். எல்லா பக்கமும் இந்தியா போன்ற உலக நாடுகளின்ஆதரவுடன் ராணுவம் சூழ்ந்து ஈழத்தமிழர்களைக் கொன்றழிக்கும் போர்ச் சூழலில்அவதிப்படுகிற நேரத்தில் குமுதத்தில் பா.ராகவனின் தொடர் பரபரப்பையும், எதிர்பார்ப்புகளையும் உருவாக்குவது இயல்பு. இத்தொடரின் முதல் பகுதியைபடிக்கும் போதே வாசகர்களுக்கு ஈழத்தின் அரசியல் பற்றிய நேர்மையானபார்வை கிடைக்குமா? என்ற கேள்வி எழுகிறது. யுத்தம் சரணம் தொடரின் முதல்பகுதி திகில், பரபரப்பு, விறுவிறுப்பு என்று வார்த்தை அலங்காரங்களால் பாக்கட்நாவல்கள் படிப்பது போன்று வாசகனை பரபரப்பாக்க உதவும். அதற்காக நிச்சயம்எழுத் தாளரின் மொழி நடையை பாராட்டத்தான் வேண்டும். தொடரின் துவக்கம்மனித வெடிகுண்டுத் தாக்குதலில் சிதைந்த வாகனம் ஒன்றைகாட்சிப்படுத்துவதிலிருந்து துவங்குகிறது. யுத்தம் சரணம், முதல்பகுதியிலிருந்து.

சிதைந்த வாகனத்துக்கும், தாக்கப்பட்ட ராணுவத் தளபதிக்கும் எவ்வளவுவலித்திருக்கும்? ராஜபக்சேவும், சரத்பொன்சேகாவும், கோத்தபாய ராஜபக்சேவும்வன்னியிலும், கிளிநொச்சியிலும் தமிழர்கள் மீது குண்டுமழை பொழிந்துகுழந்தைகள் முதல் முதியவர் வரையில் கொல்வதற்கு சரத்பொன்சேகா மீதானதாக்குதலை பிரதான ஏதுவாக்குகிறார் ராகவன். இலங்கையின் சுதந்திரத்திற்குமுன்னரே துவங்கி விட்ட தமிழர்களின் போராட் டத்தை இலங்கை இராணுவத்தளபதி சரத் பொன்சேகா மீதான தாக்குதலில் துவங்குவது கதையாசிரியனின்அரசியலை உடைக்கிறது. எங்கிருந்து கதை சொல்லத் துவங்குவது என்பதுஎழுத்தாளனின் சுதந்திரம். ஆனால் ஈழத்தின் இனப்பிரச்சனையை சொல்லத்துவங்கும் கதையாசிரியர் 2002 நார்வே தலைமையி லான சமாதானப்பேச்சுவார்த்தைகளின் போது முதலில் ஆயுதங்களை தூக்கியது புலிகள் என்றுகட்டமைக்க முனைவது பின்வரும் பத்திகளில் பல்லிழிக்கிறது. 2002-ல்இலங்கை அரசுக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையே போர் நிறுத்தம்அறிவிக்கப்பட்டது. 2004 ஜூலைக்குப் பிறகு நார்வே சமாதானக் குழுவின்நடவடிக்கைகள் சூடு பிடிக்க, இடைப்பட்ட காலத்தில் இதனைக் காட்டிலும் பெரியசம்பவம் ஏதும் அங்கே நடக்கவில்லை. இதுதான் - இது மட்டும்தான். போதாதா?

நார்வே தலைமையில் போர்நிறுத்தம் ஏற்பட்டு பல சுற்றுப் பேச்சுக்கள் நடந்தசூழலில், அமெரிக்காவும், ஜப்பானும் இந்தப் பேச்சுக்களில் நுழைந்ததும், இந்தியாமறைமுகமாக இலங் கையை இயக்கி விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்தைப்பிளவுபடுத்தி, கருணாவை பயன்படுத்தி தொடர்ந்த படுகொலைகளை நாமும்வசதியாக மறந்துவிடலாம். போர் நிறுத்தம் நடைமுறையில் இருந்த காலத்தில்புதிய இடங்களில் இலங்கை இராணுவம் முகாம்களை போர்நிறுத்தஉடன்படிக்கைக்கு எதிராக உரு வாக்கியதையும் மறந்துவிடுவோம். சுனாமிமீள்கட்டமைப்பிற் கான இடைக்கால அதிகார சபை ஒன்று பேசப்பட்டு வந்தநிலையில் இலங்கை அரசு நடத்திய இப்படுகொலைகளையும் வாசித்துமறந்துவிடுவோம். 2002 போர் நிறுத்தத்திற்கு பின்னர் சரத் பொன்சேகா மீதானதாக்குதலுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் இதனைக் காட்டிலும் பெரிய சம்பவம்ஏதும் அங்கே நடக்கவில்லை என்கிறார் பா.ராகவன். ஈழம் பற்றிய அறிவில்உண்மையான இவ்வளவு அப்பாவியா இவர்? சரத் பொன்சேகா தாக்கப்பட்ட நாள்ஏப்பிரல் 2006. ஆனால் அதற்கும் முன்னர் இலங்கை இராணுவம் பல தமிழ்அரசியல் தலைவர்களை, போராளி தலைவர்களை, ஊடகவியலாளர்களை, பொது மக்களை படுகொலை செய்தது. ஆனால் அத்தனை படுகொலைகளையையும் கதை சொல்லும் நடையில் மறைத்து புலிகளும், தமிழர்தரப்பையும் கொலைகாரர்களாக, வன்முறையாளர்களாக சித்தரிக்கும்கேவலமான, நேர்மையற்ற அரசியலை தொடரின் முதல் பகுதியில் துவங்கிவைத்திருக்கிறார் பா.ராகவன். பா.ராகவனுக்கு இல்லாவிட்டாலும், வாசகர்களுக்காக இடைப்பட்ட காலத்தில் இலங்கை அரசு செய்த படுகொலைகள்சிலவற்றை சொல்வது நமது கடமை. 25

மட்டு - அம்பாறையில் புலிகளின் அரசியல் பிரிவின் தலை வராக செயலாற்றியகவுசல்யன் அவர்களையும், முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சந்திரநேருஅரியநாயகம் மற்றும் சில புலிகளையும் கிளிநொச்சியில் சுனாமி புனரமைப்புபற்றிய கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு திரும்பும் போது கண்ணிவெடி வைத்து 8 பெப்ருவரி 2005 இரவு 7.15 மணியளவில் கொன்றது இலங்கை இராணுவஉடையணிந்த சிப்பாய்கள். 2005 டிசம்பர் திங்கள் 25ம் நாள் நள்ளிரவில்மட்டகளப்பில் ஜோசப் பரராஜசிங்கம் (நாடாளுமன்ற உறுப்பினர், மனித உரிமைப்போராளி) புனித மரியாள் தேவாலயத்தில் ஆயர் தலைமையில் நடைபெற்றவழிபாட்டில் நற்கருணை பெற்று திரும்பும் போது, வழிபாட்டில் வைத்துமனைவிக்கு அருகில் வைத்து இலங்கை இராணுவப் புலனாய்வுப் பிரிவினர், கருணா, .பி.டி.பி குழுக் களால் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார். இந்த பாதகப்படுகொலை நடந்த போது தேவாலயம் முழுவதும் பீதியும் பதட்டமும்நிறைந்திருந்தன. ஜோசப் பரராஜசிங்கம் ஆயுதம் தூக்கியவரா? அது யுத்தகாலமா? ஏன் இந்தப் படுகொலை? தமிழர்களின் உரிமைகளுக்காகதேசங்களெல்லாம் பறந்தும், இலங்கை நாடாளுமன்றத்திலும் குரல் கொடுத்தஅமைதியானவரைக் கொன்று அவரது குரலை அடக்கியது இலங்கை அரசு. ராஜபக்ஷேவின் அன்றைய தொலைக்காட்சி உரையில் வேறெது குறித்தும் அவர்பேசவில்லை. இதுதான் - இது ஒன்றுதான். கண் துடைப்புப் போர் நிறுத்தம் பற்றியஎரிச்சல் கலந்த ஏமாற்றம். `இனி நான் சும்மா இருக்க மாட்டேன்' என்கிறஎச்சரிக்கை. அந்த ஆண்டு பிப்ரவரி 23-ம் தேதி ஜெனிவாவில் நடைபெற்றஅமைதிப் பேச்சுவார்த்தைக்குப் பிறகு புலிகள் தரப்பில் இருபது குண்டு வெடிப்புச்சம்பவங்களை நடத்தியிருக்கிறார்கள், நாற்பத்தேழு ராணுவ அதிகாரிகளையும்இருபத்தெட்டு அப்பாவி மக்களையும் கொன்றிருக்கிறார்கள், நூற்றுமுப்பத்தொன்பது பேருக்குப் படுகாயம் ஏற்பட்டிருக்கிறது என்பன போன்ற சிலபுள்ளிவிவரங்களையும் சொன்னார்.

யாரும் அவ்வளவாகப் பொருட்படுத்தவில்லை. மக்களும் ராணுவத்தினரும்மிரண்டிருந்தார்கள். ராணுவத் தலைமை யகத்துக்கு உள்ளேயே, ராணுவத் தளபதிமீது ஒரு தாக்குதல். எப்படி இது சாத்தியம்?

கிழக்கு பதிப்பகத்தின் வெளியீடான விடுதலைப் புலிகள் கதையும்திருப்பெரும்புதூரில் இராஜீவ் கொலலயிலிருந்து துவங்குகிறது. செய்தியைஎங்கிருந்து சொல்லத் துவங்குவது என்பதிலும் ஒரு அரசியல் இருக்கிறது. காங்கிரஸ்காரர்களுக்கும், தமிழின எதிர்ப்பாளர்களுக்கும் தமிழர்இனப்பிரச்சனையின் துவக்கம் ராஜீவ் மரணத்தில் துவங்கி அங்கேயே முடிந்துவிடுகிறது. காங்கிரஸ்காரர்களது ஈழப் பார்வையும், தற்போதைய ஈழப் போர்நிலவரத்திற்கு சரத் பொன்சேகா மீதான தாக்குதலை முன்னிறுத்தும் பா.ராகவன்எழுத்தரசியலும் ஒரே நேர்கோட்டில் இருக்கின்றன. ஈழத்தமிழர்களின்போராட்டத்தை வன்முறை, படுகொலைகள், சகோதர யுத்தம் என்றுகாட்சிப்படுத்தி, அரசியல் அதிகாரத்திற்கான போராட்ட நியாயங்களை மறைக்கும்இவ்வகை எழுத்துக்களின் அரசியல் இனங்காணப் படவேண்டும்.

லேபிள்கள்: , , ,